De Draadloze Spiegelmachine

Het witte licht begint te beven

2011-12-13T13:50:00.000-08:00

Je geeft één vinger..
fietsen zonder handen.

Op kromme tenen

2011-12-13T13:42:00.000-08:00

Paardenmiddel in de engelenkrans

op kromme tenen

De bestuursvoorzitter
in de op hol geslagen Hemelwagen
schuift de munteenheden op en neer
langs de vermolmde aardstralen
lijken langs de brandende kraters
de kraakheldere spiegeltorens
binnen in de kasten rotten,

de ingewanden, de sporen

van een oneindig bureaucratisch design
de ongebreidelde dromen van het megalomane Avondland
uitpuilende laden gescand in virale gevoeligheden
het grote telraam wankelt
de nieuwe zakelijkheid verdwijnt in oude zakken.

De tovenaarsleerling

goochelt in de zoekmachine
met afgekeken wiskundige aannames
de digitale zachte kleren
dragen de kokendhete lucht
halfgebakken kinderen bezwijken
in het illusionaire harde licht,

de zwarte rook in manische wolken

rond de slapende ogen
de frontale hersenkwab
verdwaalt in automatische stuiptrekkingen
rattelend in het labyrint van de spiegelneuronen
de biochemische aansturing in een doordrukstrip
van de lopende band
doodsangsten verzwolgen en gemuteerd
door een gapende productielijn,

de egocentrische dronken mans gebeden

jengelen begerend op de kokende autobanen
onvervulde aandacht ramt manisch op de poorten
van het grenzeloze woud,
extatische grensgevallen stralen luidruchtig
door het overwoekerde landschap
van de overspannen propaganda
de geloofsartikelen zuchten aan de muren
in de uitgekookte winkelpui
de wanen glimlachen schizoïde
in iedere onvolprezen zin
en zingen zwalkend bewustzijn
in het aangespoelde vuil.
rob2011-12-13

Kleine lettertjes

2011-07-03T11:36:00.000-07:00

Dichte lagen
schreeuwen langs de dag,
de harde vertraging
worstelt in de magere mist
blauwe sluiers dansen mateloos
in het wervelen van het licht.
Doodgezwegen bevrijde stemmen
verdrinken laveloos in het bombardement
van mateloze munteenheden,
snakkend naar adem
tussen het afval van het kopiëren en plakken,
de gedachteloze leegte van de machine
spuugt fletse drukproeven
in de geplastificeerde aarde.
De wereldziel gereduceerd
tot een uiterst armzalige calculatie
van winst of verlies
met banale wiskundige precisie
wordt de aanname verdicht
tot zwarte gaten in de regenboog.

Vereenzaamd in de nuance

2011-07-03T11:29:00.000-07:00

Donderpreken

klagen langs haar bloeiende lippen
in de mistige glans van haar huid
is het blauw als de waterrijke tuin,
langs haar wang
vluchten de zoute woorden
terug naar de roestende grond,
de bitterzoete trekken rond zijn mond
lossen op in de grenzeloze diepte
van de open wilde lijnen
langs het pad.

Opgepoetste vuilstortplaats

2011-04-18T13:29:00.000-07:00

Slangenkuil vol woorden
langs het tijdloze gewicht.

Nucleaire krater tussen de ogen

2011-03-18T13:43:00.000-07:00

Daar hangt de tijd in grauwe stralen
langs de wilde zee,
daar schreeuwt de ruimte
door de grenzen,
de golven gaan voorbij.

Omgangsvormen

2010-12-17T08:25:00.000-08:00

Het zaad en de boom
en de ruimte om te bloeien.
De vernietiging van de omgangsvormen
in een fragiele atmosfeer.
Materiële penetratie van de ruimte,
het doolhof smacht naar arme zielen,
voedsel voor de maan.

georganiseerde misdaad(bal gehakt)

2010-12-02T14:12:00.000-08:00

Ik heb geen lekkage nodig
om te zien wat er aan de hand is.
de orakels verdwalen
in de chemische circulatie,
de onderwereld
beklimt de schijnbare ladder
met weinig moeite,
de wetenschapper rommelt
met procenten
in de gebroken materie
en publiceert
in schelle reclame folders.
De elementen glimlachen
zeer subtiel en vrijmoedig,
zijn bewustzijn, gelukzaligheid,
alleen de grenzeloze
eeuwigheid om te (be)grijpen,
het woord is niet het ding.
(wat is liefde?)

De draden van de spiegelmachine

2010-11-23T05:54:00.000-08:00

De smalle dromen schreeuwen luid
zonder ooit wakker te zijn geweest.

Hardvochtig gerommel

2010-11-22T15:38:00.000-08:00

Een nieuwe kerncentrale.

De Grote Knal Gedachte

2010-11-22T13:41:00.000-08:00

Werelden imploderen en dijen uit,
de muzen grenzeloos en eeuwig,
de zwarte gaten, de kikkervissen
dansen met de gele maan,
het naakte licht en donker
volledig in ontwikkeling,
het is nooit af, je komt nooit klaar,
er valt nog steeds iets af te leren
bij het stemmen van de snaren.
(verticale abstractie met tegenlicht)

Lulletje Rozenwater

2010-11-22T07:08:00.000-08:00

Boven het kreupelhout richt hij zich op,
met kop en schouders.
Het geïnfecteerde maaiveld afgeslankt.
Niet langer bezaait met klaver,
fluitenkruid, zuring, riddersporen,
gele en valse kamille,
grasklokken en robertskruid,
dolle kervel, zuring,
boerenwormkruid, madeliefjes,
cichorei, slangekruid,
de grote ereprijs, sleutelbloemen,
vingerhoedskruid,
akelei, vergeet-mij-nietjes
en gele moddervette
boterbloemen.
(diagonale abstractie uit het veld)

Door Merg en Kunstbeen

2010-11-21T14:08:00.000-08:00

Kunstzinnige hoogvliegers
worden met ordinaire hagel
uit de lucht geschoten.

Meditatie voor de torens

2010-11-20T13:42:00.000-08:00

De hele bevolking van de stad liep uit vandaag,
mijn God wat is het leven mooi.
De eerste kou kwam fluisterend
met de avond, na eens
flink te hebben ingeademd, verruimde
de dingen zich en kon ik voldaan de nacht
laten inwerken op de zevende cirkel
van de balancerende elementen.
Perfect in het midden van de bron gingen
we zorgeloos en in overgave
met de kleurrijke optocht de heuvels in,
de grote trom en het trillen van de cimbalen
gaven de grenzeloze maat, het lachen
van de koperen fluit dwarrelde langs de bomen,
de twijfel vluchtte nederig naar de bodem.

Sterke schouders

2010-11-19T12:03:00.000-08:00

Het gewicht
langs de kant van de weg,
een druppel uit de bron
beland overweldigend
in het centrum van het licht,
nederig
met een rebelse glimlach
kijkt het de grauwe duivel
in de oude bloeddoorlopen
ogen.

Aangeschoten wild

2010-11-19T11:55:00.000-08:00

Bodemloze gedachte begint en eindigt
in het stille lied zonder grenzen.
(dualistische illusie)

Blauwe lampen uit mijn dak

2010-11-18T15:30:00.000-08:00

Vreemde wegen aan de zijlijn.

Consumeren

2010-11-18T15:08:00.000-08:00

Consumeren.
Tot we barsten!

Schaamlap in de toren

2010-11-16T06:20:00.000-08:00

Net niet over datum, verdikkingsmiddelen
in geuren en kleuren.
Zodat de armen langzaam maar zeker
afhankelijk worden van gesubsidieerde
bloedverdunners.
Een zware chemische bezinking
wordt opgediend met de ondeelbare vis,
de betaling uitgesteld
met een vage rentevoet.

Ik schaam mijzelf dood
dat ik een elitair genie ben,
en afhankelijk ben
van de goede smaak van de
hardwerkende proleten.
Het spijt mij!
Ik hoop dat U mij kunt vergeven.
(voor alle slachtoffers
van mijn kunst en vliegwerk)

Ruimtelijke elementen

2010-11-15T12:52:00.000-08:00

De rokken gaan langzaam open,

de ui tot aan de kern,
in de holle ruimte van het boek
hangt het aan een dunne draad.
(zorgeloze stilte in het oog van de storm)

Ga maar zitten

2010-11-15T07:26:00.000-08:00

Ook aan de verschoten muren
dansen de slaven,
de bodemloze put gedempt
besmette schepen varen
naar de laveloze haven.
Zonder manieren wacht de storm
op de aangeslagen woorden,
de overvloed verruimt
de doodzieke jaren.

Zonder klachten lacht de hond,
de noodklok omgesmolten
in de grenzeloze zon.
Het benul breekt door
de dijk begraven.
Het laat urgente mogelijkheden
in haar luie ogen razendsnel
vervagen tot omgeblazen
rook.

Balk in de ogen sluiers voor het raam

2010-11-14T08:48:00.000-08:00

Transformatie over de grenzen
van communicatie,
lege woorden
langs de waterwerken.
De torens lasteren
in de tegenstand aan de overkant.
Het duistere onderonsje
kruipt door het aangekoekte nucleaire stof
het slijmspoor in chemische verbindingen
langs het smalle pad op de pof.
Doorgedraaide rotzooi op het bord
van de bedelmonnik, de bekers lopen over.
Balk in de ogen, sluiers voor de ramen
versplinterde zinnen voor de kudde.
Bekrompen orgasme met een zuinig mondje.

De kinderschare voer
voor de geconserveerde
digitaal gecomputeriseerde bejaarde
met een sprookjes syndroom
gevaarlijk balancerend
op de gedroomde wolk van rente.
Citaat van de dag:
("kom toch eens klaar, klootzak")

Wereld

2010-11-14T06:15:00.000-08:00

Een constitutioneel zwart gat,
het verhoogde sterrenstof
en een kaarsrechte lijn
achter de muur.
In de mijnen
diep onder de modder
enige gelijkheid.

De abstractie
valt op de natte vloer
in de blauwe kamer
van het denken.

Hij blies een deel van de tempel op,
een deel van zijn hart.
Het ongeboren kind
in de brandende moeder
de zoveelste profeet.
(De oorlog een calculatie
van de monetaire orde)

De kwade angst
gluurt door de scheuren,
door de bomen van het bos.
Mijn geheiligde naam gewist.
De draadloze spiegelmachine
veranderd in een smalle droom.
(De slaap is overweldigend
zonder solide ziel)
Het licht van de wereld
schuurde tegen
verschoten plastic wanden.

Zorgeloze samenzang

2010-10-28T03:51:00.000-07:00

Met het trillen van jouw stem,
spelend langs de dood.
Dromen met zachte handen
in het zoete gras.
De grote koude woorden
zonder stenen betekenis.
De vissen breken
op de ongelijke vlakken
van de vuilnishoop.
De sterren dansen,
vrijmoedig en ongeschonden puur
met de grote korrels zand,
de wilde strelingen
van het zoute water
glimlachen binnen
de schijnbare
splitsing
van de strijdende
atomen.

De Moeder fluistert
langs de veren.

Rode Tomaat voor de maskerade

2010-10-21T14:00:00.000-07:00

Voor het gebroken raam,
rechthoekige gedachten
ratelde door de zuiverheid
van de bron.
Een lichte bries van verdriet
bracht kleine stremmingen
tot rust.
De kerktoren sloeg diepe gaten
in de zondagsroes,
de spiegelende paradox
schudt de lach iets losser
door de dikke huid.
De bloemen groeien ongeremd
hoog in de duistere slaap,
het masker geofferd
aan de illusionaire grenzen
van de binnenkant.
De alomvattende sterren oceaan
geeft besliste aanwijzingen
naar het vergeten moederland.
Drakendoder
droomt door ingetogen vuren,
lege punten breken uit,
het zwaktebod van ingesleten verlangens
zwalkt verdwaald op de kille vloer
van het megalomane kantoor complex,
sommige lijnen wijken sterk af
richting de rentevoet van eigenbelang
ketenen zwaarder dan vermoed,
krachteloze ogen priemen vol verdriet
diep in de cynische nieuwsgierigheid.
zonder te proeven voorbij de tong.
Verloren inzichten trekken zich terug
tot de onaanraakbare binnenste ring,
fragiele krachten overstijgen het stof
tot het grenzeloze alles, tot het niets,
tot de liefde,
tot het woordloze lied.

Kookeiland in zee

2010-10-12T12:35:00.000-07:00

Na het graaien, de zondvloed
in zachte zinnen.

Ben ik inwisselbaar?

2010-10-12T12:25:00.000-07:00

Gevangenen van hebzucht

Verlangen naar een schaamteloze
lozing.
De engelachtige exaltatie
dwaalt door de opengebroken
straten.
Het oordeel te kwetsbaar
voor de verwaarloosde kudde
in haar overspannen slaap.
Achter de scherpe muren
van de toren is haar ziel
gevangen,
gedwongen om te dansen
in het laveloze neonlicht,
de glinsteringen van het stof
verbannen uit het licht.
Langzaam verschuiven de dingen
richting de tempel van de roos,
het geheugen van de regenboog
op weg naar bewustzijn,
de mystieke tuin
van het immanente hart,
de scherven bijeengeraapt.
(een plek bij het raam)
Het raadselachtige kind
tikt in kleine eenheden
tegen de wanden van kamer,
voor jouw tien anderen.
Consumeren, vaste lasten
de tempel brandt op.
Geen Hollander te vinden,
hoogvliegers op iedere hoek
de cijfers afgekeken.
De Afrikaanse Zon
schreeuwt tussen de oren,
slangenbeet.., slangenbeet….
de hielen lichter.
De boer gedwongen het land te misbruiken
en uit te wringen, plat te spuiten,
ze stierf omdat je te druk bezig was
met het afbetalen van een kantoorcomplex.
Door een zwart gat aan de binnenkant
in de scheuren van het systeem,
het masker,
de fluisteringen
zuchten door het vervreemde ritme heen.
(inflatie van de mystieke constructie)

Vertrouwen stamelt
door de aderen,
adem in,
adem uit.
Tijd en ruimte
gemaakt uit liefde.
(de wijzen kwamen
al vele eeuwen geen grenzen tegen)

Hoogopgeleide domheid

Ongeïnteresseerde elementen
gemanipuleerd en lekker gemaakt
om te stemmen.
(zachte plekken rotten
in de uitgerangeerde wijken)
Achter de schermen
worden de belangen overgelaten
aan het ongekozen blauwe bloed
van de verwilderde omgekochte
democratie.

Sluitingstijd

Ze stierf met glorieuze fluisteringen
uit de oudheid op haar lippen,
de vrijheid is nooit ver weg.
(de boel wordt afgebroken,
kille wind van boven)
De bovenmeester snuift de witte letters
van het volgeschreven bord.

Denk het wel!

Het plaatje opgespeld

2010-09-13T12:25:00.000-07:00

Na maanden van schurende

afvalverwerking

braakte de zon drie tonen uit,

de grote Hans Worst
viel stamelend op zijn knieën,
de relatieve rust hijgde langs de veren
van haar vermoeide rug.

De indrukken werden ongezien
in de krakende laden
van het systeem bijgezet,
langs de alomvattende stilte
zoemde de zwarte machines
oorverdovend.

Het stof werd ingekapseld,
digitaal geplastificeerd
en in een energieverslindend netwerk
van gortdroge klimaatbeheersing geplaatst
ter documentatie van het ijskoude vernuft.
( met iedere stap in overgave
laat ik een moskee verrijzen.)

Uit de geslachte wanden
in de mijnen van Kongo
komen volgevreten slangen
van glasvezel gekropen,
de elektromagnetische adem
verdikt zich tot
de filosofische stroop
der demonen.

De oververhitte celstructuur
baant zich een weg
door het verscheurde rauwe
vlees.

Onderdrukte verhoudingen
gewurgd vanaf de conceptie.

de poort

2010-09-09T14:37:00.000-07:00

Door de poort naar het slachtveld,

langs de kant van het pad
wordt fluoriderende soep uitgeschonken
aan de armlastige onaanraakbare,
het karige brood in dunne delen gesneden,
de vis is gebroken en niet meer in de staat
zich te vermenigvuldigen.

De vrijheid van meningsuiting
stuitert in polariserende aandachttrekkerij
in het grijze slijm van het klootjesvolk,
de burgerij verloren in monetaire angsten,
de marktkramen verlangen de eeuwige groei.

(het hoofd wil macht over leven en dood,
het hart heeft de ongebroken ziel
van de stille ademhaling).

Mijn voeten raken de aarde,
grenzeloos in het alomvattende moment,
op de plek daar waar ik nu ben.

De ruimte en de tijd bestolen door
een ongebreidelde drang tot bezitten.

Stoffige belangen van een dief

2010-05-27T07:48:00.000-07:00

Ik ben een extremist

ik vlieg niet

wandel met de boterbloemen

en blaas bellen

langs het stof van het fluitekruid.

Ik ben een revolutionair

de ideale dictator van de hemel.

Ik ben een God

met geleende woorden

uit de hel van verlangen.

Kruis of Munt

2009-06-07T13:40:00.000-07:00

Het verlangen
aan de scherpe randen
scheurt de sterren uit elkaar.

Wil je met me dansen in de oosterse bazaar?

Gestolen waar

2009-05-27T15:29:00.000-07:00

De economische angstdroom
laat de auto over water lopen.

Vers water langs de woorden

2009-05-27T14:41:00.000-07:00

Verdwalen in het gruis

De lichten branden met tegenzin
in de versleten stegen,
haar handen druppelen langzaam na
de nagels roesten.

De aarde breekt in zachte delen
met haar warme tong likt ze de sporen open,
de randen verschijnen breekbaar
in het groene vuur van de achtergelaten
nacht.

De scherpe neuronen trillen de harde schedelwand

aan verwarde wilde stukken
en razen tegen het stof van de koude muren,
ze verdwalen in het chaotische gruis
van de gesloten grijze voegen.

Onbetaald verlof

2009-05-23T14:49:00.000-07:00

Water stroomt halfzacht
langs de opgevreten bergen,
ongecontroleerd zie ik een kikker.

De golven klotsen naar binnen,
vrije krachten breken los,
de avond zucht tevreden.

De naadloze elementen
kraken onder mijn voeten
in gekrulde lijnen.

Het oog wil ook wat, ezels balken

2009-05-02T13:26:00.000-07:00

Keerpunt

Het gevaar komt uit de diepte vanbinnen

houd de wijzende vingers goed in de gaten,

de strijd heeft geen grenzen het stroomt langs beide zijden

van de rivier.

Het geluid komt van de stilte.

Bergen afval smeken om transformatie

een wezenlijke plaats om weer in te voegen,

de doses radioactiviteit scheurt de open zenuwen bloot

en beukt tegen de aangeslagen hemel,

de beroepsredenaars spugen hermetische dooddoeners

in het licht, de schaduw keuvelt eeuwig door,

de cerebrale hemisferen oververhit.

De fluisterende Aarde trillend onder te grote ogen

wazig turend tussen de koude sterren, vol verwachting

op wat komen gaat, de geest is uit de fles

ik heb het opgedronken en verteert.

(blijf je drijven als je slaapt?)

Zware kreten zuchten tegen de muren op

2009-04-09T14:43:00.000-07:00

De hemel is tergend langzaam

Het gesternte van de toegangspoorten

De kristallen opening heeft grote vragen

Tuimelend in de paradoxale zorgen

Daar drijft de schimmel van de kleverige angst

De ruimte stuitert van boven naar beneden

In vage schetsen van de regenboog

De lijnen glimlachen teder in de mogelijke dans

Het oranje vierkant op de wankele tafel

Draagt de fles in de narcose van de morgen

Rook verheft zich

Uit de as van glas

De nerven van de gedachte

Landen op de zachte aard van de stilte

De Geliefde slaat haar armen

Om de donkere kamer van zijn hart

Zware endogene kreten zuchten

Tegen de verweerde muren

Het stroomt in kille regenvlagen

Door de aangesproken nacht

Hete sterren zwijgen in lichte dissonanten

Op de scheuren van haar spiegelende voorhoofd.

En vult de achtergelaten kuilen op de argeloze weg

De achterkamertjes van mijn hart

2009-03-26T14:52:00.000-07:00

Verzekering van de toekomst

vastgeroeste traditie vol eigenbelang

conceptuele hemel van de grote hoop,

de molens pompen de polders leeg

ontdoen ze van de kinderdromen

de jonge eiken worden afgetopt

omwille van de vliegende karkassen.

Gaargekookt in het vuile sop

rollen de afgerukte koppen

die overmoedig boven het maaiveld

durfden te verschijnen

voor de voeten van de koningin,

alleen de handen blijven over

om te werken aan de bedelstaf.

Arbeid adelt de machines draaien door,

de straling komt je oren uit,

de etter is groen vol ondefinieerbare medicamenten.

Het laatste ongecultiveerde paradijs

in de achterkamer van mijn hart.

Moddervette Bonus tussen neus en lippen door

2009-03-26T08:48:00.000-07:00

Het pad aan de lichte zijde kronkelt geduldig om de zin,

het zwijgzame overzicht glijdt van zijn schouders

de bergketens voorbij.

Genetisch gemanipuleerde spek en bonen,

hand op houden in de lange rij.

Kosmisch orgasme in bloem motief

2009-03-25T14:24:00.000-07:00

Uit:de Avadhûta Gita

Het Absolute is niet bevrijd van geboeid en niet geboeid zijn.

Het Absolute is niet bevrijd van zuiverheid en onzuiverheid.

Het Absolute is niet bevrijd van eenheid en afgescheidenheid.

Ik ben de ongebondene, als het Universum.

Dit is de gehele werkelijkheid.

Dit is de gehele onwerkelijkheid.

Ik heb de verbeelding voortgebracht.

Ik ben onaangetast, mijn natuurlijke vorm is bevrijd.

uit: Tsjândogya oepanisjad

Aldus onderrichte hem het huisaltaarvuur:

,,Aarde, vuur, voedsel, zon(zijn vormen van mij).

Maar de man(Poeroesja, man of geest), die in de Zon wordt gezien,

die ben ik en ik ben die”.

( Koor der Vuren ):,,Hij, die dit vuur aldus kent en vereert,

die weert kwaad van zich af, wordt heer ener wereld,

bereikt de volle levensduur, leeft lang.

Zijn nakomelingschap vergaat niet.

Zowel in deze wereld als in gindse dienen wij hem,

die aldus dit vuur kent en vereert.”

( Brachman is leven .Brachman is vreugde(gelukzaligheid).

Brachman is Ruimte(leegte, Aether)

uit:Het Thomas-Evangelie

Zijn leerlingen zeiden tegen hem:

Wanneer zal het Koninkrijk komen?

Jezus zei:

Het komt niet door het te verwachten;

zij zullen niet zeggen: Zie hier, of: Zie daar.

Maar het Koninkrijk van de Vader

is uitgespreid over de aarde

en de mensen zien het niet.

Het roestige vuur in de waterrijke rozentuin

2009-03-25T14:16:00.000-07:00

uit: De Gâthâ’s van Zarathoestra

De leugen zal aan zichzelf te gronde gaan.

De waarheid zal eeuwig aan zichzelf gelijk blijven.

Richt daarom uw wil op de waarheid.

Op de naderende overwinning zij ons geloof duurzaam gevestigd.

Onze drijfveer zij de waarheid,

die zichzelf gelijk zal blijven in alle wisselvalligheden

van het vergankelijke.

Dan zal zowel nu als straks gelukzaligheid ons deel zijn.

Hazrat Bayazid van Bustam: “ Er komt Liefde….

Uit elke tak, elk blad, elke wortel,

uit elke vrucht, uit elke steen:

Nee – uit alles!”

uit: Het Thomas-Evangelie

Jezus zei:

Ik ben het licht dat boven allen is.

Ik ben het Al.

Het Al is uit mij voortgekomen en het Al is tot mij gekomen.

Kloof een stuk hout en ik ben daar,

til een steen op en jullie zullen mij daar vinden.

Jezus zei:

Als zij die jullie leiden zeggen:

Zie het Koninkrijk is in de Hemel

dan zullen de vogels des hemels jullie voor zijn.

Als zij zeggen: Het is in de Zee,

dan zullen de vissen jullie voor zijn.

Maar het Koninkrijk is binnenin jullie en buiten jullie.

Als jullie jezelf kennen

zullen jullie ook gekend worden

en zullen jullie weten dat jullie zonen van de levende Vader zijn.

Maar als jullie jezelf niet kennen dan zullen jullie in armoede zijn;

dan zijn jullie armoede.

Meester Eckhart:

Het oog waarmee ik God zie,

is hetzelfde oog als waarmee God mij ziet.

Mattheüs 6:28-29

Kijkt naar de leliën in het veld: Hoe ze groeien.

Ze arbeiden noch spinnen.

Toch zeg ik u: Zelf Salomo in al zijn pracht

was niet gekleed als een van hen.

Mohammed:

Wie Zichzelf kent, kent Allah.

De Oepanisjaden:

Zoals het menselijk lichaam is, zo is het Kosmisch lichaam.

Zoals de menselijke geest is, zo is de Kosmische Geest.

Zoals de microkosmos is, zo is de macrokosmos.

Zoals het atoom is, zo is het Universum.

Vreugdevolle vlammen in de dans

2009-03-25T14:09:00.000-07:00

uit: de Koran

En aan Allah behoort alles, wat in de hemelen en alles wat op aarde is

en Allah omvat alle dingen.

uit: de Ashtavakra Samhita

In mij, de onmetelijke oceaan, bestaat het onjuiste begrip,

de beeldvoorstelling van het universum

(bestaat de begoocheling, dat er een universum is).

Ik Ben volkomen sereen, zonder vorm.

Slechts hierin(het Zelf) vertoef ik.

Johannes van het Kruis:

Als een man zeker wil zijn van de weg waarover hij gaat,

moet hij zijn ogen sluiten en in het donker wandelen.

Orakel van Delphi: Ken U Zelf

uit:Genesis:

En God zei: “Nu gaan Wij de mens maken, als beeld

van Ons, op Ons gelijkend;

En God schiep de mens als zijn beeld; als het beeld van God schiep hij hem;

mannelijk En vrouwelijk schiep hij hen.

uit:Het Thomas Evangelie

Zijn discipelen zeiden:

“Wanneer zult u aan ons geopenbaard worden

en zullen wij u zien.”

Jezus zei:

“Als jullie je kleren aflegt zonder schaamte,

en dan je kleren opneemt en ze onder je voeten legt

zoals kleine kinderen - en er overheen loopt;

dan zullen jullie de zoon van de levende zien

en zullen jullie niet bevreesd zijn.

Boeddha:

Zit, Rust, Werk.

Alleen met jezelf,

word het nooit moe.

Aan de bosrand,

Leef vreugdevol, zonder verlangen.

“De Helden vrij van hartstocht, van smet ontdaan,

zij overtroffen de tezamen gezeten Goden.”

Mechthilde van Maagdenburg:

Heer God, ik ben nu een naakte ziel,

en Gij hebt alles glorierijk opgesteld;

wij zijn twee in één, wij hebben het doel bereikt,

onsterfelijke vervoering die niet kan sterven.

Het Vuur uit de schenen

2009-03-25T14:02:00.000-07:00

Svetasvatara Oepanisjad

Dat is het vuur,

dat is de Zon,

dat is de lucht,

dat is de Maan,

dat is het zuivere,

dat is Brahman,

dat zijn de wateren –

dat is de schepper van alles.

Jij bent vrouw, jij bent man, jij bent de jeugd,

jij bent de maagd, jij bent de oude man,

strompelend op zijn stok.

Eenmaal geboren is jouw gezicht overal.

Jij bent de donkerblauwe vlinder,

jij bent de groene papagaai met rode ogen,

jij bent de donderwolk, de zeeën en de seizoenen,

jij bent zonder begin, jij doordringt alle dingen,

en uit jouw zijn alle wezens geboren.

Kabir:

Subtiel is het pad der liefde!

Er is geen vraag en men laat er niet af van vragen,

men verliest er zichzelf aan Zijn voeten,

men is er verzonken in de vreugden van het zoeken;

gedoken in de diepten der Liefde, als een vis in het Water.

De Waterlelie(Frederik van Eeden)

Ik heb de witte water-lelie lief,

daar die zoo blank is en zoo stil haar kroon

uitplooit in ’t licht.

Rijzend uit donker-koelen vijvergrond,

heeft zij het licht gevonden en ontsloot

toen blij het gouden hart.

Nu rust zij peinzend op het watervlak

en wenscht niet meer…

Jij en de Ene

2009-03-25T06:06:00.000-07:00

Hafiz
uit:Verzen uit de schrift van het Hart

Jij en de Ene

Het wordt tijd dat je het beseft:
alles wat je doet,
is gewijd aan de Ene

Waarom neem je het niet aan?
Jij en de Ene sloten een eeuwig verbond.
Al je ideeën over goed en kwaad
waren speelgoed, telramen,
oefeningen
in de rekenkunst.
Je hebt ze niet meer nodig.
Nu kun je leven.
Echt,
waarachtig,
in Liefde.
Hafiz is de goddelijke gezant die je dit bericht komt brengen.
Waarom dan richt je je pijlen nog op jezelf, op de Ene?
Wat in die zoete stem, die je innerlijk verwarmt,
boezemt je angst in?

Het wordt tijd dat heel de wereld het weet:
elke gedachte, elke daad
is gewijd aan de Ene.
Nu is het moment om het te beseffen,
het onmogelijke is waar:
slechts Genade bestaat.

De tijd is rijp om het te beseffen:
alles wat je doet
is gewijd aan de Ene.

la illaha illa'lla hu

Harde noten op zijn zang

2009-03-13T14:13:00.000-07:00

Het diepe vocht

zwerft begerig in zoete dromen

de rafelige snoeren

trillen in de wilde wind

onvolgroeide geheugen patronen

schieten de huizenhoge hypotheken leeg

het bloed zucht in de regen

van de grote oceaan

Aan de ketting

2009-03-11T04:36:00.000-07:00

De Zon zwijgt in warme stilte

langs de waterkant

De vrucht van Uw schoot

is verwikkeld in een open glimlach

en zingt met de draden van de aarde.

De donkere bron geanalyseerd

in de zuivere wetenschap

een simpele optelsom,

de uitkomst eenzaamheid, de concurrentie.

(de hond aan de ketting)

Het is weer sappelen geblazen

2009-03-09T14:46:00.001-07:00

Die gekke dingen stuiteren langs je kop in volle zinnen,

een schreeuw uit het vergroeide duister

hermetisch dichtgetimmerd in vage fluisteringen

apekool in zinkende lofgedichten

de letters op de juist opgeleide plek.

De excrementen worden opgewonden

tot een hemels licht in de aangevreten lucht.

Het hart pompt zure room in groene vergezichten

omdat het zo lekker bekt in het plastic bos van de

tekentafel,

de megalomane paniekstoornis

zwerft in de aangetaste adem van het vooringenomen

punthoofd.

De angstdromen sabbelen hebberig aan haar grote borsten.

Met draden aan de grote moederbol.

Het stof van de sterren in de dans

2009-01-31T11:37:00.000-08:00

Waneer de rijzende Zon

is verbonden met de draden

van de wilde wind

en de stroom de plastiek bloemen

streelt, met verwondering in haar dromende

ogen.

De dageraad zal het spoor

van de liefde volgen,

de tijdloze wegen zijn zonder leeftijd,

grenzeloos zonder plaats

de oeroude mystieke zaligheid

compleet en ongedeeld

de elementaire geest

van bewustzijn.

Afgebroken rib

2009-01-06T12:57:00.000-08:00

Afdwalen in rauwe gebroken holen
naakte vuisten
pijn beukt op het eeuwige land
de tuin van de Moeder gestolen
de Geliefde
de fletse hardheid
oude verlangens
de creatie het bruidsbed
zilte geuren mengen zich in boventonen
langs de warme golven van haar zijde
(brood en appelwijn)
ondeelbaar wezen

Stroomversnelling

2009-01-06T11:57:00.000-08:00

Het is koud tussen de bomen
de takken naakt kristal
ik stoot mijn tenen aan het opgevroren
spoor
de sapstroom wacht in stilte
op de warme adem van de Zon
(klaar wakker in de grenzeloze maat)

De Grote Calculator

2009-01-05T12:35:00.000-08:00

Ik ben niet meer zo helder, kun je me nog zien?

Het rubber brandt van de dronken wagen wielen
en blijft hangen aan de rauwe grond.
De platgetreden paden opzichtig volgebouwd,
een schreeuwende reclamefolder
van de polder kruidenier.

Gespleten tongen in de donder,
ijsbreker in de nacht.
De draadloze delen ter ondersteuning
geen rente meer om door te zakken.

Het bandeloze verlangen blijft roken.
rob2009

Luchtkastelen met ivoren torens

2008-12-28T12:34:00.000-08:00

Hij twijfelt
aan de streken van het hart
de woorden buitelen in vluchtige
zinnen, blijven steken in de maag,
de vleugels van de adelborst
komen het beste tot zijn recht
in de gezongen stilte zonder vraag.

De twijfelachtig eer
werd opgeprikt in harde metalen sterren
de boom gezaagd in stevige planken
voor de aarde of het vuur,
de tijd likt aan de wonden
en proeft het radicale zuur,
de poort nog niet gevonden
de zegewagen veel te wild en werkelijk
voor de idealen van het bestuur,
te wild voor de dove, de domme en de blinde,
voor de boekenworm, de schriftgeleerde, de theoloog,
te wild voor de analyticus, de wetenschappelijk aangestuurde
in onmachtige twijfel, de angst
om in de spiegel te kijken naar de inwonende bron,
de natuurlijke zegen van dit leven
het sterrenstof dansend op de waterrijke aarde
zonder ingespoten chemische preparaten
in ijzeren karkassen of rottend vlees
om het langer te bewaren
in het streven van de magistrale Zon.

De grijze muizen,
de nissen krijgen vorm
de volgende morgen,
de waarde en de norm
de nieuwste luchtkastelen
vallen om van mateloos verlangen,
op een grote paddenstoel
rood met witte stippen
zat kabouter spillebeen
heen en weer te wippen.
“Krak!”: zei de paddenstoel,
en met een diepe zucht….

In de hemelse staat, zorgeloos
een spelend kind, vrij, onschuldig,
naakt, sluierloos, het evenbeeld,
de reflectie van het grenzeloze,
het ware is ondeelbaar,
(zonder de krankzinnige behoefte
aan goedgevulde kluizen
voor de volgende generatie
grijp grage ouwe rukkers.)

Vuurwerk aan de winkel

2008-12-28T08:24:00.001-08:00

De laffe macht
proclameert
de bange vermoedens
in lege verlangende structuren,
de koude stroom van ongenoegen
ontnuchtert de gelukzalige stilte.

De uitgewoonde beschaving
voelt de zachte adem van de natuur
hijgen in de donshaartjes van zijn gespannen nek.

De guillotine is te roestig
om de wanhopig hebberige hoofden
compleet te determineren, en terug te brengen tot de bron.

Zal het de raad van het bestuurlijk apparaat lukken
om het nog eens te proberen?
(de spiegel machine loopt warm voor de eerste druk)

De zogenaamde westerse verlichting
is niet veel verder gekomen,
de (r)evolutie is blijven steken in massaproductie
van vluchtige wezensvreemde gloeilampen,
en afhankelijke marktsegmenten vol illusionaire noden,
nog steeds doodsbang voor het donker!

Nu probeert men met alle macht
om de Joods-christelijke traditie
nog eens in de volgevreten strot te douwen,
had dat niet iets te maken met het delen
van brood en wijn?
De voedselessentie dat zijt Gij, het is nooit anders geweest
vanuit het bewuste hemelse perspectief bekeken
zijn we er allemaal gloeiend bij.
Dat het U wel moge bekomen!

Immanente mogelijkheden

2008-12-25T13:15:00.000-08:00

Het kind danst
in de lichte armen
langs de ster,
de wijzen zijn bewust
van de immanente
mogelijkheden
in het eeuwige zijn.

Het web is hermetisch,
de chaos is blij en altijd nabij.

De kruistocht
spekt de rekening
van de afgestompte
armoedige automaten.

Vuur Vast Vertrouwen

2008-12-22T13:59:00.000-08:00

Ondraaglijk
de zwaartekracht
wil niet buigen,
zoveel definities,
zoveel idealen
drukken op de schouders,
de dromende slang
is niet te overtuigen
van zijn schijngestalte,
doof, dom en blind
zoekend in het donker.

De spiegelmachine
leeft van de wind,
de scherpe straling
zet de gedachte op zijn plaats,
tussen de bruisende bomen,
het oude woud, de natuurlijke staat,
de accurate paradox
speelt met de stille krachtbron
langs de fragiele tonen van licht
en donker.

De kip en het ei in één beweging

2008-12-21T06:58:00.000-08:00

Uit:de Ashtavakra Gita

De dwaas
1.Mijn geest is van nature leeg.
Zelfs als ik slaap, ben ik wakker.
Zonder te denken, denk ik na.

Al mijn indrukken van de wereld
Zijn in het niets opgelost.

2.Mijn verlangens zijn gesmolten.

Waarom zou ik me druk maken om geld,
om de begoocheling van de zintuigen,
om vrienden, kennis of heilige boeken?

3.Vrijheid,
Gehechtheid,
zeggen me niets meer.

Waarom zou ik me druk maken om bevrijding?

Ik heb immers God ervaren,
(in alles!)
Het Oneindige Zelf,
De Getuige van alle dingen.

4.Aan de buitenkant een Dwaas.
Van binnen: vrij van gedachten.

Ik doe wat me goeddunkt.
Alleen mijn gelijken
kunnen mijn gangen volgen.

Uit: de Kâthaka oepanisjad

1.Met zijn wortels boven, de takken onder,
Glanst de eeuwige vijgenboom.
Dat waarlijk is het loutere, is Brachman.
Dat waarlijk heet het onsterfelijke,
waarop alle werelden rusten,
en geen enkele valt er ooit buiten.

Dit waarlijk is Dat.

2.Al wat beweegt in de wereld
kwam voort uit Leven en trilt daarin.
Een grote schrik is Het, een geheven donderkeil.
Wie dat kennen, worden onsterfelijk.

uit:de Ashtavakra Gita

11.5.Al het lijden is een product van Angst.
Van niets anders.

Als je dat beseft,
Zul je er vrij van zijn,
en zal Begeerte oplossen.

Je zult gelukkig zijn,
En Stil.

6.’Ik ben niet het lichaam.
Het lichaam is niet mijn bezit.
Ik ben het bewustzijn zelf.’

Als je dat beseft,
maak je je niet meer druk
om wat je hebt gedaan,
of nog moet doen.

Je wordt één,
Volmaakt en Ongedeeld.

uit:Het Diadeem van Wijsheid(Shankara)

In Brahman bestaan kasten noch godsdiensten noch
afkomst. Brahman heeft naam noch gestalte en staat
boven schuld en verdienste. Het is aan gene zijde van
tijd, ruimte en voorwerpen van zinservaring. Dit is
Brahman, ‘Dat Zijt Gij’. Mediteer over deze Waarheid.

Uit: de Bijbel

Jezus het licht van de Wereld
12.Weer richtte Jezus zich tot hen:’Ik ben het Licht van de wereld.
Wie mij volgt, gaat zijn weg niet in duisternis,
maar zal het ware levenslicht bezitten.’
De farizeeën brachten hier tegenin:’U getuigt van uzelf!Zo’n getuigenis
heeft geen waarde.’
Jezus gaf hun ten antwoord:’Inderdaad, Ik getuig van mijzelf,
en toch heeft mijn getuigenis waarde.
Want Ik weet waar Ik vandaan kom en waar ik heen ga.
Maar u weet niet waar ik vandaan kom of waar ik heen ga
U oordeelt naar menselijke maatstaven,
maar ik oordeel niet, over niemand.
En als ik toch oordeel, is mijn oordeel waarachtig,
want het komt niet van Mij allen, maar ook van de Vader
die Mij gezonden heeft.
( Als U Mij zou kennen, zou u ook Mijn Vader kennen)

uit: de Ashtavakra Gita

Wijsheid
1.Je kent het Zelf,
van Nature één
en oneindig.

Ongelofelijk

2008-12-02T07:27:00.000-08:00

Democratische dementie
(het geheugensteuntje is geschiedenis)

De dode woorden verschijnen
uit het geheugen,
uit het graf van de krankzinnigen,
de profeten, uit het graf van de heiligen,
de naamloze naïeve massa, de dansende kinderen,
uit het graf van de brave burgers, de boeren
de zwervers en de psychopaten, de wereld veroveraars,
de bloedlijnen en het lamlendige publiek
langs de kant van de geïnfecteerde oceaan,
uit het graf van de consumenten,
de dronken geesten,
het luide schreeuwen om aandacht,
de slaven en slavinnen.
De dode woorden komen op
door moederliefde gegeven
uit het geheugen
om te overleven,
te vluchten of te vechten,
door hoop omgeven,
de liefde die niet beter weet,
met de paradoxale letterkunde
in de kast zonder lijken,
heb ik de Hemel Heel gemaakt
met een onverwachte stilte,
ongelofelijk.

Het knarsen van de zwarte sluiers

2008-11-22T11:44:00.000-08:00

Wat maakt het uit,
de wind langs de ijskoude
botten,
afval vermengd met
de hopeloze grond.
Wat maakt het uit,
haar warme handen
in onmacht
naar de sterrenhemel,
de grauwe nacht
aan haar voeten.
Wat maakt het uit,
de ontwaakte is dorstig,
hij laat het zich lachend
smaken,
het schuimende vocht
gaat zonder omweg naar
de paradijs tuin
in onvolkomen lettergrepen.

De rekening op maken

2008-11-14T11:09:00.000-08:00

Bandeloos bewustzijn
een duik in de sterren,
extremofiele overstijging
op een gouden schaal.

Intrinsieke overgave,
leeggezogen in open water.
De elementen laven zich
aan de fragiele zwaartekracht,
de gevleugelde ruimte
voedt de vertrouwde bron
met het zachte vuur
van de mystieke Zon
en breekt de grijze celstructuur
in lichte golven.

Geen weg meer te bekennen
in het grenzeloze moment.

Het olie domme apen belang

2008-10-28T08:51:00.000-07:00

Schimmen vangen langs de kant
(deel één)
oftewel de bruisende wind
en de magische Zon.

Binnen in de dronken draden
lacht de zwijgende zoetheid
zonder grenzen,
buiten druppelt het regenwoud
nog wat na,
de hond op het roze kleed
met gekleurde bloemendruk,
de hond snurkt in de zachte nacht.
Het verlangen daalt neer
en de hemel valt uiterst fragiel
met zijn voeten op de gestolde
grond.
(deel twee)
De schelle cimbalen kraken
langs de cijfers van de klokkentoren
in tijdloze banaliteit,
de aandacht trekt aan de dag voorbij
in antropomorfe parabolen.
(deel drie)
Opgeslagen zekerheid,
in de schimmelende materie,
de bruisende wind smijt me
de kosmos in

en de Zon brandt in mijn dromen.

De smalle wegonderbreking

2008-10-26T13:28:00.000-07:00

De smalle wegonderbreking

Nauwe klanken
tussen de scheve takken,
pijnscheuten botten uit
in stoffige ongemakken.

Morgen krampen
in de magere overmoed,
de schamele ogen
staren naar de koude grond
rauw van het uitgekookte bloed.

De barende leegte
regent langs de scheuren,
de liefde sijpelt langs iedere opening
en verlicht de gesloten deuren,
de open ramen geven duizelingwekkend uitzicht
op de oneindigheid
het alomvattende binnen licht
vrij van iedere weloverwogen bekrompenheid.

Geplukt

2008-10-23T10:57:00.000-07:00

De ongedekte tafel
met kristallen glazen
bleef over na het bacchanaal,
het volk dat bleef
de huur betalen
en was al bijna kaal.

Boterberg op het hoofd

2008-10-05T12:53:00.000-07:00

Noodkreet van de gulzige

samenloop van omstandigheden,
waar de leugens staan gedrukt
op plastic bankbiljetten,

de wrede kleine lettertjes grinniken
in de kluizen van de alpenweide.
De platte aarde gestolen en uitgehold

op afbetaling,
in een rode sportwagen
helemaal naar vinkenveen
met geroosterde synapsen
van het oeverloos lullen
in het draadloze netwerk

van de democratische windbuilen,

de opgebrande illusies

worden rijker en rijker.

Hallo, hier grond controle voor

majoor Thomas,
is er nog iets aanwezig?

De Tuin en de dwaas

2008-09-20T13:02:00.000-07:00

In de achterkamer kraakte de houten vloer bij iedere beweging,
de strijd woedde in de lichte muren, kogels raasde langs de gescheurde
openingen, kruid gevuld met ziektekiemen, bloederig, wreed, onwetende
ontladingen van wellust met de krijsende dolende geesten
in de zachte stilte van het lied.
De scherpe pijn van de moeder in wanhoop met haar lippen
doorweekt van tranen, de wanhopige oceaan stroomde op het koude
stervende kindergezicht, de aanslag, de explosie in het oude circus,
het marktplein in scherven, de gillende sirenes scheuren de heilige liefde
naar de koude diepte, verwilderd worden de rivieren van bloed
weer gefatsoeneerd en gecultiveerd,
bijgeschreven in de archieven van de overlevenden op de vlucht,
in gevecht, het geregelde leven hervat zijn gewoontes,
de kranten worden bezorgd, het brood gebakken en geroosterd
en de koffie en thee verhandeld voor de volgende morgen,
de ingeslapen materie dromend over de verloren
maagdelijkheid in de tuin, hoopvol, krankzinnig, wachtend op later,
wat nog zou moeten komen, de gedroomde hemel.
De doornen doorboren de zachte liefde in geleende gedachtes
de kroon overprikkeld en overspannen dronken.

De clown luisterde aandachtig naar de ijle fluisteringen van de wijzen,
de slang beet zalvend in zijn sluimerende hiel,
de chaotisch kleurrijke optocht danste in extase op de oude wenteltrap,
boven in de toren sprong hij de vertrouwde afgrond in,
met zijn rug naar de tuin kraste
het potlood tussen de blauwe regels van het witte vel, paradoxale flarden.
Hij verdreef de schimmen van wantrouwen en angst, de onzekerheid,
strompelde langs verwaarloosde zijpaden in het koninkrijk,
schuldeloos,
zingend, dansend, schaterlachend, licht, teder, respectvol en zuiver,
pakte hij het roterende zwaard van vuur op in het oosten van het hof,
de Zon ontspande en in meditatief gewaarzijn verscheen de cherubijn,
met de ruimte van sterrenstof bekleed, het innerlijke wezen,
de lucide rozentuin grenzeloos in het eindeloze wiel van het uitdijende universum,
de nerf het middelpunt van de manifestatie,
de vertrouwde in vrede, de moedergrond, de zachte adem, binnen, buiten,
duizend kussen op de zoute voedende aarde, de omvattende dans zonder einde,
het pure wezen, maagdelijk,zonder begin of einde, natuurlijk
de kern van de tweestrijd begraven, voor altijd het moment, de vernietiging,
tijdloos,standvastig hier en nu,
zijn wijd open ogen langs de kant van de vier rivieren,
het alomvattende zijn, de bron, de Geliefde,
ik ben die ik ben, de dwaas in ontelbare metaforen,
naakt en ongeboren.

Draadloos vermogen

2008-09-18T01:21:00.000-07:00

Draadloos vermogen.

(de eclectische precisie)

Surrealistische passages

en open onderbrekingen

in de oppervlakte,

de scherpe punten gillen

angstig langs

de opgegraven zinnen.

Opgeslagen informatie

haalt mijn zakken leeg,

de zucht zweeft onmachtig

in de ijzeren koude harten,

het loopt op

opengebroken gestenigd water.

De gekopieerden gaan in de maat,

zij rinkelen als oude verroeste munten.

De idealen consumeren

de gevangen blauwe maagd

in plastic dromen,

het kruispunt fluistert

langs de verbrande nerven

van de onvolgroeide eik.

Het vermogen is de lucht,

de adem kan niet vluchten

het past niet in een berekening
en heeft zijn ongeëvenaarde

fragiele maat.

Geen uitwijken mogelijk in de open bron

2008-09-04T14:31:00.000-07:00

Pruillippen flaneren
in de vergruisde straten
vol verlangen naar aandacht
voor hun uitgesproken holle frasen,
het wordt gezien in spiegelwerelden
iedere zwarte splinter uitvergroot
in het grote oog, de zilveren munten
rinkelen in de tegenwind langs het poolijs.

De opgewonden idealen
branden op
in veel te vroeg geknapte spaarlampen.

Perzikwangen van elektronisch licht

2008-08-26T14:27:00.000-07:00

Draadloos aangehaald contact

in de roze achterkamer,

jouw lippen in de hemel

en het vruchtvlees smelt

langs de blauwe wanden.

Zijn

2008-08-25T14:38:00.000-07:00

Het wiel drinkt het vale water,
de draad lacht naar het op te lossen wachten
en extatisch dronken wordt bewaard voor het moment.

Zij pakt de vlinder teder uit de vlucht,
de gerimpelde beweging herneemt de kracht
en verstrooit de ongedachte zinnen.

De stenen praten in de nacht,
de vingers roffelen overprikkeld
op het aangekoekte toetsenbord.

De roze keuze staat
in de platgeslagen vensterbank
het verwacht je thuis
de alomvattende liefde die je bent.

Te zijn
niet meer of minder.

De zwarte stroop hangt in de adem,
de aanbiedingen schreeuwen laveloos
in de uitgeholde straten.

Geen problemen in de onervaren tuin,
de wijze bomen groeien naar de bodem,
diep in het gelukzalige hart.

De rode neus warm van het spelen

2008-08-19T14:05:00.000-07:00

De lage wind
heeft haast in ondertonen
op de tafel staat een speld,
hij probeert zich er door te wurmen.
De indruk is uitgeprint
vanachter gezonken ellebogen
onder de luizen van geweld,
de schelle franje van het vermogen
haast zich naar de diepte
in schril contrast.
De blauw geblutste berg
is ongebogen
in de vloeibare massa
van het merg,
ter ondersteuning van het spelen.

De poort slaakt
huiveringwekkende stiltes
in het licht,
het wandelt ongeraakt
langs de loze woorden
en trapt het op zijn staart.

- punt A-
Het trilt en schokt
dat oude hart,
deze dag, dit leven.

- punt B -
Het zingt immanent
bewust
boven op
het verlangen.

- punt C -
De zwerver
langs de hoge weg
loopt binnen
bij de Geliefde,
met zwarte gaten
in zijn schoenen.

- punt D -
Nederig en blij
in opgewekte druppels,
zijn de grenzen opgelost
en de beperking doorzien.
De tijd zal er voor zorgen
in mystieke sculpturen
van klei,
ook als de kleuren vervagen
binnen de eeuwige vergankelijkheid,
je bent de drager van het elementaire licht
in de kleuren van de grenzeloze bron.

De waterrijke tuin geeft zuiver evenwicht,
de kosmische verbanden zonder naam en vorm,
paradoxaal en ongebonden.

- punt E -
Het suizen
van het elektronische spinnewiel

is oorverdovend en de lucht slaat dood.

Parels voor hebzuchtige zwijnen

2008-08-12T09:50:00.000-07:00

Een hondsbrutale energieleverancier

probeerd ons de zon

de maan, de wind, de zee,

de planeten en de sterren aan te smeren

met leugen en bedrog.

(opgedragen aan de nalatenschap

van de oppertunisten van EnergieDirect,

de brengers van "licht".)

Aan de ketting

2008-08-06T14:17:00.000-07:00

Zelfverloochening
braakt zijn bittere smaak
in aandachtszieke kinderverlangens,
wachten bij de poort op verlossing
jengelende massieve gedachten
hongeren de overwoekerde massa uit,
het sterfelijke kind
wil blijven hoogvliegen
in een ijzeren karkas
vol uitlaatgassen.

De chemische droom
blaast de Hemel op
in flinterdunne media signalen,
de grauwe duivel
is in de olie en doet aan sport.

De stroom van bewustzijn

2008-07-13T15:03:00.000-07:00

Draag het zacht
langs de bedding van het levende water,
langs de logica
van de halve waarheden.
Draag het
naar de diepte
van de woordeloze stilte
de stroom van bewust zijn,
draag het op aan het mysterie
de liefde die je altijd bent geweest
zonder begin of einde.
De wijzen dragen de tweestrijd
het gewicht overstegen,
verblijvend in het tijdloze evenwicht,
de reflectie van de Ene
zonder tweede.

De nar springt gelukzalig
van de tweeling toren
en zet de koning in perspectief,
de gulden kist staat opgebaard
naast de eeuwenoude eik,
het onzegbare van de ongeboren staat.

Het fluistert langs de gave wortels
van de grijze baard.

Ondanks de roestige rook

2008-06-30T13:17:00.000-07:00

Bipolair het tranendal
in de hemelse dromen van de toren,
de echo zindert langs de spiegelwanden
in gebeten slangen zinnen.
Het lost op in eenvoud zonder grenzen.
De transcendente verschraling van de macht
boert plastic materie in het tomeloze verlangen.

De speelvogel duikt laveloos onder
in de liefdevolle omarming
van de gehavende zee,
het herneemt zijn adem
ondanks de roestige rookpluimen
van de dwalende directie.

Het dwaalt in scheve spreuken
diep in het achteloze weten,
de gemanipuleerde appel is bitter.

De waterrijke tuin nog niet herkend.

Glasheldere paradox

2008-06-20T06:28:00.000-07:00

Een schitterende toevalligheid
ontving de scherven in vluchtige hemelse wolken
er bleven onvolkomen kreten over,
gestotter vol devotie in de contextuele regenboog.
Een respons in de duistere overvloed
aan de binnenkant van een gebroken illusie,
het oordeel in vele wegen gekerfd,
de stoffige achterkamers van het hart.
De ingebakken zaden fluisteren langs de tonen
van het lied,
in een glasheldere paradox
zwevend in het vochtige stof van de moeder aarde,
de bokalen klinken in paradijselijke dissonanten,
intrinsiek verlangen, het immanente licht,
schuldeloos in het eeuwige moment
Liefde
het antwoord verborgen
aan de binnenste buitenkant
glimlachend in de openheid van de vraag.

Zonder angst geen bedachte toekomst
geen ideaal in het zoekende geheugen
het hier en nu altijd ongeschonden,
het is,
altijd, altijd .

De maagden dansen dronken
op het ritme van de oude wijn,
de overspannen vlammen likken
aan de aangevreten korst van het te delen brood,
het ongebroken lam gevoerd aan de geketende leeuw.
Brood en spelen vol edelkitsch en onmachtige emoties,
aalgladde verleiding voor het benedenrijk,
de noodzaak wordt automatisch afgeschreven
in kromme digitale lijnen,
de koude kelders van de overmacht,
de wonden schijnbaar ongezien,
het bloed gutst uit haar kinderhanden.

Schipper mag ik over varen

2008-06-08T13:59:00.000-07:00

De geheelden dansen binnen

Het oude schip van de berg Sion
in de onstuimige wateren van de wereldziel,
de maagdelijkheid van de grote Moeder, de geheelde.
De ontvangende mystieke roos bloeit eeuwig
in de getijdenstroom van de tuin,
het immanente evenbeeld, het grenzeloze Kind
speelt laveloos in extatische gelukzaligheid
verborgen achter haar fijnbesnaarde sluiers
in alomvattende openheid,
de liefdesbron bewust.
In de stille wortels van de oude woorden
de fluisteringen van haar naam,
zij lossen vormeloos op
in de kleurrijke manifestatie van het middelste hart.

De paradox van de regenboog sterren
overstijgt het stof van de ratio en de maskerade van de wil,
het grote verlangen naar het einde der tijden of een nieuw begin,
de horizontale lijn is verticaal gegeven
in de diepte van ons eeuwige evenbeeld,
ik ben, alfa en omega
met altijd weer een ander geweven kleed
wat ik de wereld zond
kwam weer terug,
de wet van het spinnewiel is rond en hermetisch
en in de maat der dingen ongebroken hier en nu.

In cirkels dwalen in de logica
van het niet weten
in de kindertempel van het devotionele Zijn
is een eerlijk spel verborgen
we delen brood en wijn
grenzeloos verbonden ook in naam en vorm.

rob en de spiegelmachine opgelost in
een contemplatief bezinksel of een meditatief verzinsel
2008-06-08
21:54
residu van een individu schouwend in het masker(personae)

Zonder sleutel zijn

2008-05-22T14:36:00.000-07:00

Paardenmiddel

Laat je lange lokken hangen
en bevrijd je kinderdromen
gooi de sloten en de ketenen in de diepte
en wees sleutelloos,
laat je bezittingen dansen in de morgenstond
en deel de harmonie der sferen
in de luisterrijke tuin.

Ik raakte de bron
per ongeluk.

De zwervende deelaspecten van het masker
scharrelen in de schaduwrijke bloeiende boom
van Jesse,
de eeuwige tuin verdwijnt in de openheid
van de ongedeelde Ene.

De trein

2008-05-21T13:40:00.000-07:00

De trein snijdt door de lijnen van de Zon

Meidagen
in versnelde delen
langs de vermoeide korst,
de Moeder bloedt in gebroken cirkels
en het licht wankelt
in de harde adem van overmoed.
Fijn stof springt in wit geschoren vacht
op de groene haren van de wind,
het brult de koning naar de wilde maan
in kosmische bleke klanken.
De trein snijdt door de lijnen
van de ondergaande Zon.

Dauw stijgt op langs gesloten vuisten

Dauw stijgt op langs gesloten vuisten
naast de kelk het gebroken ronde brood,
de verwachting ingesloten
tussen het verleden en het koortsachtige verlangen.

De waterrijke Tuin in voorgedrukte toekomstvisioenen,
het geheiligde grenzeloze moment vergeten
in de rauwe chemische benzinedampen
van de dreinende wil.

De monetaire analyse in kleurkrijt lijnen,
de economische angstdroom laat het water lopen.

De machteloze verdwaalde
in de chaos van zijn maagdelijk wezen.

Afdruk

Afdruk naast de aarden beker,
de zachte vorm onderwerpt zich
aan de buigzame stroom.

Oranje sluiers
staren in bleke ogen,
in vluchtig strelen
wordt het nacht.

De Gelouterde Zolen

Het zwervende blad zucht zacht
onder zware stappen,
langzame sprieten schieten uit.

De gelouterde zolen
slenteren over de versplinterde aarde,
een bloederige aanslag
gutst uit de cirkel in cellulaire precisie,
de dronken deur zit in het slot.

Hermetisch Belang

De termen sijpelen binnen
in het stoffige strijdgewoel,
de woordloze stiltes dansen
dwars door kille concepten heen
en heeft niemand om aan te verkleven.

Vertraagde Glimlach

Aantrekkelijk genoeg
tussen zwaaiende boterbloemen,
in zwarte gaten laad ik op.
Ik laat los en de bron gaat groeien.

Buitenbeen in de extra gevulde oersoep

De vlijmscherpe kanten langs de weg
worden bewust ervaren
en vallen op hun plaats in open elementalen.

Zaken zijn zaken in de onderbuik

De sprong van de brandende toren
in gefragmenteerde neuronen,
ingeslagen lichtpunten van kwijlende vuur.

Het glazen huis zakt in gesuikerde fundamenten,
de zingende cobra hijgt in de plannen
van een op macht belust bestuur.

Ik vreet de kosmos als ontbijt
en veeg de scherven en de geschreven
sacramenten lachend onder de bloemen van mijn zwevende tapijt.
Knuppel de dood in licht spiralen

Gemurmel in de ochtenddauw
vlezige kranten waaien op in de krappe wind,
tromgeroffel het wapentuig trekt op,
knaagt de zilte aarde aan grove flarden
en kauwt op het beton.

Een micro chips orgasme

Verlichte kamers in de hersenslang
het groeperen is begonnen,
zeven nieuwe zonnen komen op
en breken water op het lamgeslagen land.

De aangeschoten toplaag
zaait onzekerheden in de diepte van de angst.

Het scherpe prikkeldraad wordt aangespannen
verbonden met een hermetisch net van satelliet constructies,
de wetten, de uitgekauwde dogma’s en de aangescherpte regels
worden via penetrerende Electro smog verkrachting
in de verlangende reptielen breinen gepompt.

De ijskoningin hijgt zwoele fluisteringen
in repeterende reclame roffels,
de onderbuiken juichen in de natte droom
van de hondsbrutale opportunist,

de zielloze schildknaap wast het warme bloed
gevoelloos van zijn gerimpelde oude handen,
en bekijkt het laatste nieuws in zijn zwaarbewaakte grot
en hoort zijn familienaam bevestigt in het laatste drama.
De poppen zijn aan het dansen
in de laveloze geschiedenis van een verloren gewaande
generatie op drift.

De lucht wordt opengebroken met een oude langspeelplaat

In zware golven zwerven de donkere zinnen
door de lichte straten van de nacht,
de grote trom ramt de vezels open in flinterdunne gedachtes.
De snaren brullen in een alomvattende houvast,
in extatisch dronken cimbalen resoneert de ontwapenende lach
het buldert in grenzeloze zuchten,
fragiele strelingen in de zachte opstanding
uit de eerste droom geboren, oneindig jong
de stoffige groeven gebakken door de Zon,
laveloos bezopen van ontelbare immanente vruchten
in de kamers van het hart.
De plastic lijnen zingen in cirkels op het scherpst van de naald,
het eeuwige beginnen.

Vijf jaar is niet genoeg,
wat een verassing.

Winstmarge in draadloze zieke geesten

Het moederbord schudt de kaarten
in digitale nullen en breekt de aangevreten botten
van het onvolgroeide zaad,
rode mieren doen zich tegoed aan de gekleurde snoeren
de kostbare sappen verdwijnen
in het kromgetrokken magnetische veld
van het lege zwart.

Het levende water in het kristalen glas
tot de laatste druppel uitgeschonken,
de grauwe uitlaatgassen het concrete bewijs
van een koortsachtige reis in het altijd wachtende
uitgeputte magische woud.

Het waterrijke ronde voelt de bevroren stroom verdwijnen
in de graaiende klauwen van onwetendheid
en schopt tegen de grenzen van het paradijs
met vereende krachten.

Nummer twee(deel 1)

De gevleugelde liefde
heeft geen boodschap
aan uitgedachte grenzen.

(deel 2)
Liefde wordt niet ontvangen
maar ontdekt diep vanbinnen.

(deel 3)
Het ontdekken van de sluiers
brengt de naakte waarheid,
en de waren zijn fragiel, ze bestrijken alle lagen
zeer subtiel.

(deel 0)
Liefde is geen boodschap
maar de natuur van wat is,
de profeet wijst naar het midden
ons eigen hart.
De gemeenschappelijke overeenkomst
wordt doorgegeven.
Liefde is,
als de beperking is opgelost,
bewust.

Deel brood en ambrozijn.

Eervolle vermelding

Er is een oud schip in de vallei
het lacht met wilde stromen mee,
een bron van fluisteringen gevuld met compassie.

De sluiers kruipen over mosbegroeide muren
in keuzeloos bewustzijn
en vertrouwen op de magistrale Zon.

De glooiende zuchten
worden klaarwakker in de orgastische bomen
zingende verenpracht bloeit op in de allernieuwste dag.

De kleurrijke dromen komen bovendrijven
uit het unieke zaad van de innerlijke natuur.

De bruisende diepte van je glimlach
in het onbevattelijke midden van het gefundeerde thuis,
voor altijd hier geboren met mijn gebroken rug
tegen de muur verloren in overweldigende bloemengeuren.

De berg gaat verloren
in de liefdevolle leegte.

De weg splitst zich in ontelbare mogelijkheden
in de vederlichte eenheid van vertrouwen
is het zijn.

rob2008-05-15

Een blauwe vlinder beweging veroorzaakt een warme bries een breekt de grenzen af in de reflectie van de spiegelmachine

2008-04-20T07:06:00.000-07:00

De gouden kalverliefde
verdwaasd en hopeloos verdwaald
in de zware energie van de verslindende
materie.
Blauwe haren, zwarte ogen,
spiegelneuronen vol empathie.

De nieuwe wijn verdampt speels
in de poort van het schaduwrijke hof,
de tuin breekt door de stoffelijke grenzen,
in de liefdevolle omhelzing
het eeuwige extatische moment.
Hier en nu.
Het is.

De derde deur in de wilde Zon

2008-04-02T14:52:00.000-07:00

Derde deur in de wilde zon
gaat gebroken open,
de sterrenwind kraakt
in het ontwaakte hart.

Het vruchtbeginsel eindeloos
zonder grenzen,
fragiel rustend tegen
de geblokte boom.

Het zachte water
stroomt langs de bedorven wanden
in heldere duidelijkheid.

Verzoening na de beproefing

2008-03-29T00:50:00.000-07:00

De appel is zuur en gemanipuleerd
met chemisch gemak,
het energetische aspect
van een zwart pak
rond een blonde jongen met een rode stropdas.

Het huis van het wedergeboren kruis
in een witte cirkel.

Wie is het doekje voor het bloeden
in het opgestoven stof.

Een plezierige beweging in vergankelijke streken

2008-03-17T14:48:00.000-07:00

Een onverwachte glimlach kan het lichte vertrouwen

bewaren.

Alleen bewustzijn

2008-03-16T15:11:00.000-07:00

Een klodder bewustzijn

Dronken overweldigd
door het bruisende levende water
de tranen in machteloze liefde terug gespoeld
de grote moeder zee is wijd open.

Ik ga met het grote circus mee
de rode neuzen van de dwazen
zijn warm en stralen in gelukzaligheid.

Alle windstreken
dansen in het chaotische ritme,
de magie van de voedende grond, de aarde.

Het wilde vuur vernietigt
de onderdrukker en zijn bloederige slavenmarkt
zijn beperkende moraalridderschap heeft afgedaan
en bijt in het stof
binnen mijn kosmische tederheid,
de breekbare eeuwigheid in het heldere moment
het levensbrengende elementaire,
de helderheid.

De apathische energie van de westerse massa
hangt lusteloos en volgevreten op de bank
in de grimmige perversie van het vluchtige amusement,
de gemanipuleerde wortels rotten in de verkilde aarde
de parels tussen gereviseerde zwijnen tanden.

Snijden in goudgele sjablonen
in chaotische purperen bomen
de warme sterren dralen
in het onzekere menselijke falen
het wantrouwen vreet aan de bron
het vurige middelpunt
heilig hart
dat ben jij,
de zon en de maan
komen bij jouw vandaan
en schateren in het schitteren van je groene dromen
de nieuwe lente
de lucide hemel, donker en licht
is blijmoedig in de overvloed
zonder beperking laveloze overgave
vanuit de mystieke sluiers
het bewuste zijn
de universele potentie
een innige mogelijkheid
het wezen van de natuur
als Maya is doorzien,
grenzeloos zonder tweede
ik ben wie ik ben,
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
wie moet ik een zoentje geven.

De dwaas danst mateloos in de spiegelmachine
op het universele altaar, grenzeloos
en ziet de eerste rij gevuld met een achterbakse hiërarchie
van het bedrijfsmanagement en zijn reclame orakels.
Zondags naar de kerk, tempel, moskee of meubelboulevard
samen verdwalen in het gedigitaliseerde boek vol zilverwerk.

Een onverwachte glimlach heeft mij weggetoverd
ik ben zomaar verdwenen,
en zie het pijnlijke geleuter minzaam aan
vanaf een kapot getrapt gemeentebankje
in het verwaarloosde conceptuele stadspark
uitgedacht door uitgekakte bureaucraten
tussen de verpakkingsmaterialen van de industrie
door in slaap gewiegde kinderen
ongeïnteresseerd vormgegeven op het kortgeschoren gras
in de naaste omgeving van de openbare prullenbak.

De schuldenlast van de raad van bestuur

2008-03-13T13:40:00.000-07:00

Een lacune in de dronken dag
de poortwachter lacht
de sissende slimheid
kijkt in het slijk van de camera
helderder wordt het er niet op
de klopjacht is begonnen
in de geïsoleerde hokjesgeest
we zijn de klos
aanpassen aan het gemiddelde
samen werken samen beven

in de schuldenlast van de stink fabriek,
het kind wil spelen
ervaren
de vruchtbare aarde
aanraken en in verdwijnen
de natuurlijke binnenkant, de gelukzaligheid.

Zie de zon op blote knieën spelen

2008-03-12T12:25:00.000-07:00

De magistrale zon op de bladzijde

van het volgende hoofdstuk.

De waterdrager heeft behoefte aan

schoon water zonder preparaten.

In boventonen

2008-03-11T13:41:00.000-07:00

Gezegend de Zon

de vrucht van Uw schoot.

Na een schijnbare stap

2008-03-09T12:02:00.000-07:00

De weerloze droom
in de nacht van dichte stilte
zwak schijnsel langs de open deuren
kleine melodieën komen boven
in de bruidskamer, de wijn wordt uitgeschonken
uit splinternieuw karton.

De blauwe zevende hemel

2008-03-07T13:36:00.000-08:00

In het Delfs blauwe digitale licht drink ik mijn wijn

in de zevende hemel,

in elkaar geslagen verwarde woorden

langs de rooksignalen, soms gaat er iets verloren

in de mistige atmosferen diep vanbinnen

het blijven natuurlijk waardeloze zinnen

vergeleken met de bron.

Lichtgeraakt

2008-03-06T13:44:00.000-08:00

Praalzieke aandacht
in gebroken celluloid,
lichtgeraakte verdwaalden
paniek in de bange vermoedens.
Ethiek in doorgedraaid oorlogsgebied
zoeken naar de juiste naam voor liefde.
Ik neem een hap uit de kosmos
en laat het verdwijnen
in mijn brandende maag,
de hokjesgeest is een beest.

Kom dans met mij
de snaren en cimbalen
resoneren in onze waterrijke tuin,
hier en nu, de eeuwigheid.

Intentie.

Immense potentieel

2008-02-23T13:39:00.000-08:00

De Wereldgeest
het immanente wezenlijke
droomt duizenden transformaties
in liefde,
elektronische pulsen verdrinken
tegen de randen van de zee
in de kosmische woordenbrij
intieme experimenten in de unieke inborst.
Het wisselgesprek in dualistische frasen,
de zaligspreking stort zich vol vertrouwen
van de brandende berg.

De storm in de zachte fluistering
de tongen zingen extatisch,
glimmende tegendelen in de vlam
multivariabel in éénheid,
de komediant laat zijn masker vallen
het stuk wordt nooit uitgespeeld,
het open einde een grenzeloze eeuwigheid
in het onverwachte moment.
Niet terug te redeneren in een regel

de intrinsieke wet
altijd tijdloos, de bron
het omhulsel dansend
in stoffelijke mogelijkheden,
het immense potentieel
in onvaste melodieën.
2008-02-23

Het vierkante weten wordt in ronde zinnen opgewacht

2008-02-21T12:21:00.000-08:00

In gladgestreken krullen
is het levende water opgesloten
en druppelt langs de kieren.
Minzaam bijt hij zijn lippen stuk
op het systematisch ondermijnen.

De ontwaakte uit het diepe duiden
zingt samen met het vruchtdragende
principe in milde goudgele vlammen
langs de zachte glimlach,
het vierkante weten
wordt in ronde zinnen opgewacht
in staccato stelsels in het sterrenstof.

De hemelse tuin wordt weggemoffeld
onder verzuurde plastic tegels,
de ervaring is weggestroomd
in de ijskoude logica van de misbruikte gulden regels.

Normen, waarden, ethiek
resoneren in lege hulzen.
De analyse wordt in rapporten in drievoud
opgeborgen in hypermoderne bureauaccessoires
in de klimatologische beheersing van de schuilkelder.

Plant de bomen
op het as van de doden.

Het licht is schijnbaar eindeloos.
De ruimte is gevuld met adem
de tijd ademt in en uit.

rob2008

Waar komt het licht vandaan?

2008-02-12T12:56:00.000-08:00

In de rij staan voor gebrekkige overvloed,
in de ziel van de gebroken cirkel met ontstoken handen
aan de lopende band, de schoorstenen blijven roken
in kakelende dissonanten.
De vezels van het bloedende woud
lichten op in het woedend geplette hout.
De roofridders hangen bloedeloos aan de digitale lijnen
en kijken met hijgende zuchten naar het rauwe vlees
van de derde wereld slavinnen opgesloten in geperverteerde
dwaal wolken uit de zwarte sjamanen pijp.
In het laatste feit van de nieuwe wereld orde
worden de godsdienstwaanzinnigen geëxecuteerd
met een dodelijke injectie in de naam van het algemene
machteloze belang van de olie handel,
de vrijheid van meningsuiting wordt overgelaten
aan onervaren tegenstrijdigheden in het dualistische hoofd,
het hart wordt buitengesloten
en doorgespoeld met opgebrande bloedverdunners
en zo nodig vervangen door een in coma gehouden
geroofd kind uit een tropische vakantie bestemming.

Een omgekochte vrouw of een Afrikaans Amerikaanse man,
het lijkt wel een revolutie in een apocalyptische droom,
de Multinationale zakenman achter de schermen pist in z’n broek
van het lachen en bereid ons voor op een ultra moderne
oorlogsmachine, waarmee iedere vrije gedachte
kan worden weggevaagd met elektromagnetische stralen,
lege hulzen om in de mijnen te sterven
aan de infectie ziektes van het gouden kalf.

Ik voel de behoefte om te schreeuwen,
wat is er aan de hand?

Snoepgoed in kosmische proporties

2008-02-11T13:26:00.000-08:00

Het eigele fatsoen

verkoopt electromagnetische ruimte

in digitale vuilstortplaatsen

om zijn zaad te laten afstuderen

in onnatuurlijkheid en loze praatjes.

Hongerige geesten

2008-02-11T13:20:00.000-08:00

Hongerige geesten
in het asfalt van de zwarte strepen
het lichte zaad baant zich een weg.
De dragende machten ademen zwaar
in gebroken sterrenstof.

De witte kaars in gebed naast het brandende wiel
de grenzen van leven en dood overstijgend,
al werd de tempel gezien als bezit
de strelende atmosfeer heeft geen boodschap
aan een klein verlangen.

Academische acceleratie

2008-01-31T14:11:00.000-08:00

'Abracadabra'

Afgedwaalde natuurlijkheid in het roze ei

2008-01-31T14:00:00.000-08:00

Peulvrucht dragende armen
in de afgedwaalde natuurlijkheid
het roze ei wordt omgezet
in knapperig gebakken randen.

Op afstand bediende draden van hebzucht

2008-01-31T05:35:00.000-08:00

Het is schering en inslag
opslaan en uitslaande branden
in gespiekte bestanden gluren
zenuwslopende rode lopers
flitsen in holle ogen,
bermbom gevoelige uitslag
voor een goed pensioen,
ondefinieerbare verbanden
bloederige tanden zuigen
economische illusies
stelselmatig in duigen,
tonnen tranen
worden gelaten
op de geknakte wilde aarde,
de hebzucht
contractueel vastgelegd
in digitale stroom storingen,
het verlangen naar de veilige toekomst
in opportunistische streken op het vale doek.
De merknamen kleven vast
aan de hersenstam
en worden in hypnose verwekkende
tekens geschreven
op elektromagnetische ramen.
De gekken en dwazen
houden de wacht bij de poort
en voeden de angst en beven cultuur
van het zwarte glibberige goud.
De lichtbrengers mediteren
op de grote afvalberg
en vormen ketens
in het doorgedraaide wiel
en ontspannen het vuur uit de schenen.
rob en de spiegelmachine
in de groene storm2008-01-31

Netwerk griezels in de spiegelmachine

2008-01-23T15:15:00.000-08:00

Het is te ver om te lopen
op cellulaire isotopen
de bergketens komen op me afgeslopen,
ik jaag ze weg
straks belanden ze in paradoxale zinnen
in een boek voor de wijzen
en worden de machtige woorden
misbruikt door de citaat vampieren.

Volle kluizen in de alpenwei

2008-01-21T13:10:00.000-08:00

Nacht en ontij

De verbanden zijn antibacterieel
in een virusgevoelige spraakverwarring,
de verhalen eclectisch virtueel.
Het zoemen en trillen
van de uitgeputte bij,
de uitgekauwde draden
van het bedrijfsmanagement,
teveel voor veel te weinig
bergketens vol afgeschreven posten.
De verwachting wordt bijgesteld
na zoveel onvoorziene lijken
achter de schijfdeuren van de grauwe kast.

Wie is op het groene lenteblad
als gast in bloemengeuren
van de zonnezang?
Wie heeft mos op het behang
en spinnen nevel op de verwarmingsbuizen?
Wie ervaart
het verticale alomvattende belang?

Panisch dicht geslagen poorten
in (de)monetaire hebberige klauwen,
de prachtwijken worden hermetisch afgesloten
en de kudde wordt onderhands verdeeld
en gestalkt door energieleveranciers,
verzekeringsmaatschappijen, beltegoed,
begrafenisondernemers, kabelexploitanten
loterijen, gewetenloos
inspelend op de verwarrende doodsangst,
de belofte
een rozentuin in de toekomst
de nieuwste tijd.
Hier en Nu is nooit genoeg
de glazen lopen over
en de oceaan wordt steeds meer grenzeloos

in ondoorzichtige rookpluimen.
rob en de ongrijpbare energie
in de spiegelmachine2008-01-21

Ik houd je vast in machteloze éénheid

2008-01-17T14:26:00.000-08:00

De heksen branden in elektromagnetische wolken.

Ik houd je vast
met twaalf armen
in de diepe leegte
de alomvattende vervulling.

Ik houd je vast
met het licht
spelend met het vuur
het levende water, de aarde,
de lucht en het verbindende principe.

Ik houd je vast
in mijn adem
het leven komt binnen
en ik kreun naar de dood.

Ik laat los
in vertrouwen
en ervaar de Geliefde
van binnen grenzeloos.

Kleuter schetsen op pest bacillen

2008-01-16T13:26:00.000-08:00

In het begin
het woordloze,
modieuze zinnen
maken in de diepte
geen verandering.

De kat word
op het uitgebakken spek
gebonden
in beeld diaree.

Perverse geloofsverbanden
creëren binnenbranden.
De reageerbuis filosofen
staan te braken in de media ruimte
incestueuze cirkels hitsen
de verveelde versplintering op,
in kleuter schetsen
op pest bacillen.

De zonnewind spuugt de storingen
in je overvolle postvak,

Ruim je rommel op, er zit een luchtje aan!

2008-01-15T12:45:00.000-08:00

Een paar eeuwen meer invloed,
desnoods op de stoffige planken
van een bibliotheek,
ter inspiratie
van een volgende
megalomane generatie.

De duistere kant
speelt met etiketten en groepsverbanden,
christenen, moslims, hindoes, boeddhisten,
tao-ísten, dualisten, humanisten, liberalen, sjamanisten
democraten, socialisten, conservatief, progressief,
pessimisten, positieven
psychonauten, communisten, nationalisten, fascisten,
racisten, seksisten, atheïsten, rechtsaf, linksaf,
immer geradeaus, recht door zee(moeten we zwemmen of
zal het water wijken)protectionisten,
kabbalisten, dadaïsten, expressionisten, impressionisten,
alcoholisten, opportunisten, maniëristen, materialisten,
schizofrenen, grensgevallen,sadisten, masochisten, journalisten,
globalisten, anarchisten, parachutisten, militairisten,
parasiettairen, parodietisten, monarchisten, figuranten
bloedverwanten met blauw bloed,
plus natuurlijk de diverse splinter groeperingen en
de combinatie menu’s enz. enz.
zijn gelukkig ALLEMAAL failliet verklaard
door de milde reflecties
in de spiegelmachine
en kunnen geheel vrijblijvend
een eigen unieke individualiteit
op komen halen
bij wijze van experiment
( bij inlevering van Uw idealisme
worden de zintuigen gratis aangesloten
op het grensoverschrijdende kosmische bewustzijn)

Vragen uur in het mistige vage vuur.

Is de evolutie besloten in het zaad?

Geloof, hoop en liefde
is de doorslaggevende motivatie
om het slachtveld met goede moed
en een gevoel van rechtvaardigheid
tegemoet te treden.
rob slaat de spiegelmachine op zijn borst
en behangt haar met verdienstelijke tekens 2008
(draaien en graaien
en de rommel achterlaten voor een ander.)