Op kromme tenen

Paardenmiddel in de engelenkrans

op kromme tenen

De bestuursvoorzitter
in de op hol geslagen Hemelwagen
schuift de munteenheden op en neer
langs de vermolmde aardstralen
lijken langs de brandende kraters
de kraakheldere spiegeltorens
binnen in de kasten rotten,  

de ingewanden,  de sporen

van een oneindig bureaucratisch design
de ongebreidelde dromen van het megalomane Avondland
uitpuilende laden gescand in virale gevoeligheden
het grote telraam wankelt
de nieuwe zakelijkheid verdwijnt in oude zakken.

De tovenaarsleerling

goochelt in de zoekmachine
met afgekeken wiskundige aannames
de digitale zachte kleren
dragen de kokendhete lucht
halfgebakken kinderen bezwijken
in het illusionaire harde licht,

de zwarte rook in manische wolken

rond de slapende ogen
de frontale hersenkwab
verdwaalt in automatische stuiptrekkingen
rattelend in het labyrint van de spiegelneuronen
de biochemische aansturing in een doordrukstrip
van de lopende band
doodsangsten verzwolgen en gemuteerd
door een gapende productielijn,

de egocentrische dronken mans gebeden

jengelen begerend op de kokende autobanen   
onvervulde aandacht ramt manisch op de poorten
van het grenzeloze woud,
extatische grensgevallen stralen luidruchtig
door het overwoekerde landschap
van de overspannen propaganda
de geloofsartikelen zuchten aan de muren
in de uitgekookte winkelpui
de wanen glimlachen schizoïde
in iedere onvolprezen zin
en zingen zwalkend bewustzijn
in het aangespoelde vuil.
rob2011-12-13

Blauwe lampen uit mijn dak

Vreemde wegen aan de zijlijn.

Aan de ketting

De Zon zwijgt in warme stilte

langs de waterkant

De vrucht van Uw schoot

is verwikkeld in een open glimlach

en zingt met de draden van de aarde.

De donkere bron geanalyseerd

in de zuivere wetenschap

een simpele optelsom,

de uitkomst eenzaamheid, de concurrentie.

(de hond aan de ketting)

Stroomversnelling

Het is koud tussen de bomen
de takken naakt kristal
ik stoot mijn tenen aan het opgevroren
spoor
de sapstroom wacht in stilte
op de warme adem van de Zon
(klaar wakker in de grenzeloze maat)

Het olie domme apen belang

Schimmen vangen langs de kant
(deel één)
oftewel de bruisende wind
en de magische Zon.

Binnen in de dronken draden
lacht de zwijgende zoetheid
zonder grenzen,
buiten druppelt het regenwoud
nog wat na,
de hond op het roze kleed
met gekleurde bloemendruk,
de hond snurkt in de zachte nacht.
Het verlangen daalt neer
en de hemel valt uiterst fragiel
met zijn voeten op de gestolde
grond.
(deel twee)
De schelle cimbalen kraken
langs de cijfers van de klokkentoren
in tijdloze banaliteit,
de aandacht trekt aan de dag voorbij
in antropomorfe parabolen.
(deel drie)
Opgeslagen zekerheid,
in de schimmelende materie,
de bruisende wind smijt me
de kosmos in

en de Zon brandt in mijn dromen.

De blauwe zevende hemel

In het Delfs blauwe digitale licht drink ik mijn wijn

in de zevende hemel,

in elkaar geslagen verwarde woorden

langs de rooksignalen, soms gaat er iets verloren

in de mistige atmosferen diep vanbinnen

het blijven natuurlijk waardeloze zinnen

vergeleken met de bron.

Het vierkante weten wordt in ronde zinnen opgewacht

In gladgestreken krullen
is het levende water opgesloten
en druppelt langs de kieren.
Minzaam bijt hij zijn lippen stuk
op het systematisch ondermijnen.

De ontwaakte uit het diepe duiden
zingt samen met het vruchtdragende
principe in milde goudgele vlammen
langs de zachte glimlach,
het vierkante weten
wordt in ronde zinnen opgewacht
in staccato stelsels in het sterrenstof.

De hemelse tuin wordt weggemoffeld
onder verzuurde plastic tegels,
de ervaring is weggestroomd
in de ijskoude logica van de misbruikte gulden regels.

Normen, waarden, ethiek
resoneren in lege hulzen.
De analyse wordt in rapporten in drievoud
opgeborgen in hypermoderne bureauaccessoires
in de klimatologische beheersing van de schuilkelder.

Plant de bomen
op het as van de doden.

Het licht is schijnbaar eindeloos.
De ruimte is gevuld met adem
de tijd ademt in en uit.

rob2008

Weg van alle zinnen

Weg van alle zinnen
het licht is binnen.
Weg van alle woorden
gaat langs de mystieke sporen
je moet het maar verzinnen.