Ruimtelijke elementen

De rokken gaan langzaam open,

de ui tot aan de kern,
in de holle ruimte van het boek
hangt het aan een dunne draad.
(zorgeloze stilte in het oog van de storm)

Ben ik inwisselbaar?

Gevangenen van hebzucht

Verlangen naar een schaamteloze
lozing.
De engelachtige exaltatie
dwaalt door de opengebroken
straten.
Het oordeel te kwetsbaar
voor de verwaarloosde kudde
in haar overspannen slaap.
Achter de scherpe muren
van de toren is haar ziel
gevangen,
gedwongen om te dansen
in het laveloze neonlicht,
de glinsteringen van het stof
verbannen uit het licht.
Langzaam verschuiven de dingen
richting de tempel van de roos,
het geheugen van de regenboog
op weg naar bewustzijn,
de mystieke tuin
van het immanente hart,
de scherven bijeengeraapt.
(een plek bij het raam)
Het raadselachtige kind
tikt in kleine eenheden
tegen de wanden van kamer,
voor jouw tien anderen.
Consumeren, vaste lasten
de tempel brandt op.
Geen Hollander te vinden,
hoogvliegers op iedere hoek
de cijfers afgekeken.
De Afrikaanse Zon
schreeuwt tussen de oren,
slangenbeet.., slangenbeet….
de hielen lichter.
De boer gedwongen het land te misbruiken
en uit te wringen, plat te spuiten,
ze stierf omdat je te druk bezig was
met het afbetalen van een kantoorcomplex.
Door een zwart gat aan de binnenkant
in de scheuren van het systeem,
het masker,
de fluisteringen
zuchten door het vervreemde ritme heen.
(inflatie van de mystieke constructie)

Vertrouwen stamelt
door de aderen,
adem in,
adem uit.
Tijd en ruimte
gemaakt uit liefde.
(de wijzen kwamen
al vele eeuwen geen grenzen tegen)

Hoogopgeleide domheid

Ongeïnteresseerde elementen
gemanipuleerd en lekker gemaakt
om te stemmen.
(zachte plekken rotten
in de uitgerangeerde wijken)
Achter de schermen
worden de belangen overgelaten
aan het ongekozen blauwe bloed
van de verwilderde omgekochte
democratie.

Sluitingstijd

Ze stierf met glorieuze fluisteringen
uit de oudheid op haar lippen,
de vrijheid is nooit ver weg.
(de boel wordt afgebroken,
kille wind van boven)
De bovenmeester snuift de witte letters
van het volgeschreven bord.

Denk het wel!

Oranje Kloven

Allemaal willen ze die macho liefdes jongentjes
van de straat zijn,
de gesluierde schonen wetteloos penetreren
zoals in de bewustzijnsverruimende tijd van weleer.
De grote schijn
hol land in een notendop
democratisch venijn
hoop zit in een elektronisch doosje
met een driekleurig doekje voor het bloeden
er boven op,
te veel kaas splinters
in een veel te grote kop.

Verdwaald in het land van de vandalen
vinken touw met ogen
spirituele verdoezeling met woorden
een hoop ingestudeerde zinnen
uit de grote meester akkoorden
ver weg gezakt in rookgordijnen
de psychedelische ego-lutie
en de Multi- baronnen spinnen garen
op de extatische beat van de zwarte sjamanen
het moederkruid misbruikt
en gratis af te halen
bij inlevering van een abstracte tekening
van een rug
soldaatjes van de culturele oranje kamer
op de thee bij verdroogde schelpdieren
rommelend met een veel te jonge dame.

Groen het nieuwe offensief
van dezelfde orde.
Heb je de bonnetjes al uitgeknipt?

rob & de paradoxale spiegelmachine