Kleine lettertjes

Dichte lagen
schreeuwen langs de dag,
de harde vertraging
worstelt in de magere mist
blauwe sluiers dansen mateloos
in het wervelen van het licht.
Doodgezwegen bevrijde stemmen
verdrinken laveloos in het bombardement
van mateloze munteenheden,
snakkend naar adem
tussen het afval van het kopiëren en plakken,
de gedachteloze leegte van de machine
spuugt fletse drukproeven
in de geplastificeerde aarde.
De wereldziel gereduceerd
tot een uiterst armzalige calculatie
van winst of verlies
met banale wiskundige precisie
wordt de aanname verdicht
tot zwarte gaten in de regenboog.

Opgepoetste vuilstortplaats

Slangenkuil vol woorden
langs het tijdloze gewicht.

Schaamlap in de toren

Net niet over datum, verdikkingsmiddelen
in geuren en kleuren.
Zodat de armen langzaam maar zeker
afhankelijk worden van gesubsidieerde
bloedverdunners.
Een zware chemische bezinking
wordt opgediend met de ondeelbare vis,
de betaling uitgesteld
met een vage rentevoet.

Ik schaam mijzelf dood
dat ik een elitair genie ben,
en afhankelijk ben
van de goede smaak van de
hardwerkende proleten.
Het spijt mij!
Ik hoop dat U mij kunt vergeven.
(voor alle slachtoffers
van mijn kunst en vliegwerk)

Stekelig met het vingertje wijzen

Ordinair grenzeloos,
gewoonte mens
met een vinger die kan wijzen
naar de maan,
oordeel maar weer
zonder het helemaal zeker te weten
blijf maar zweven
tot je de cactus raakt
en als je bent gevult met hete lucht
dan is een grote knal waarschijnlijk
je allerlaatste overdreven vrucht.

Aandacht trekt aan de mesthoop voorbij
met de hooivork in de aanslag komt het gepeupel
langs de vensterbank van het ongewone,
de koffie loopt door,
de ochtendkrant gebroken in scheve scherven
de buurvrouw staat ze aan te vegen in de plastic regen.