Een blauwe vlinder beweging veroorzaakt een warme bries een breekt de grenzen af in de reflectie van de spiegelmachine

De gouden kalverliefde
verdwaasd en hopeloos verdwaald
in de zware energie van de verslindende
materie.
Blauwe haren, zwarte ogen,
spiegelneuronen vol empathie.

De nieuwe wijn verdampt speels
in de poort van het schaduwrijke hof,
de tuin breekt door de stoffelijke grenzen,
in de liefdevolle omhelzing
het eeuwige extatische moment.
Hier en nu.
Het is.

De kerk is vandaag niet open

De diepte valt vies tegen
loze kreten in het geprikkelde achterhoofd.
De bloemen in het zand dansen in eeuwige eenheid
in de gewetenloze gebeden van de uitgekookte vissers,
gelukkig ben ik nederig genoeg om te verdwijnen
in de liefdevolle omvattende oceaan,
door de hardvochtige mazen van het net.
Het werkt echt
geloven
in de Ene
die alleen maar in woorden
kan opperen
niet twee
ik ben.