Vuurwerk aan de winkel

De laffe macht
proclameert
de bange vermoedens
in lege verlangende structuren,
de koude stroom van ongenoegen
ontnuchtert de gelukzalige stilte.

De uitgewoonde beschaving
voelt de zachte adem van de natuur
hijgen in de donshaartjes van zijn gespannen nek.

De guillotine is te roestig
om de wanhopig hebberige hoofden
compleet te determineren, en terug te brengen tot de bron.

Zal het de raad van het bestuurlijk apparaat lukken
om het nog eens te proberen?
(de spiegel machine loopt warm voor de eerste druk)

De zogenaamde westerse verlichting
is niet veel verder gekomen,
de (r)evolutie is blijven steken in massaproductie
van vluchtige wezensvreemde gloeilampen,
en afhankelijke marktsegmenten vol illusionaire noden,
nog steeds doodsbang voor het donker!

Nu probeert men met alle macht
om de Joods-christelijke traditie
nog eens in de volgevreten strot te douwen,
had dat niet iets te maken met het delen
van brood en wijn?
De voedselessentie dat zijt Gij, het is nooit anders geweest
vanuit het bewuste hemelse perspectief bekeken
zijn we er allemaal gloeiend bij.
Dat het U wel moge bekomen!

Arm genoeg om dronken op je neer te kijken

Het wordt pijnlijk,
de nieuwe tweedeling,
een armzalige samenleving
kom toch eens kijken in de warme keuken
van de vergeten wijzen,
al heel lang win je het advies van één oog,
de diepe kuilen zie je steeds vaker opdoemen
in het gat waar je onbewust in bent beland,
oranje boven op de chemische vuilstortplaats
gekroonde schelpdieren branden op
in een rijtuigje, helemaal naar vinkeveen.