Posts tonen met het label uiteindelijk heeft niets de macht om zich te verbergen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label uiteindelijk heeft niets de macht om zich te verbergen. Alle posts tonen

maandag 30 juni 2008

Ondanks de roestige rook


Bipolair het tranendal
in de hemelse dromen van de toren,
de echo zindert langs de spiegelwanden
in gebeten slangen zinnen.
Het lost op in eenvoud zonder grenzen.
De transcendente verschraling van de macht
boert plastic materie in het tomeloze verlangen.

De speelvogel duikt laveloos onder
in de liefdevolle omarming
van de gehavende zee,
het herneemt zijn adem
ondanks de roestige rookpluimen
van de dwalende directie.

Het dwaalt in scheve spreuken
diep in het achteloze weten,
de gemanipuleerde appel is bitter.
De waterrijke tuin nog niet herkend.

maandag 27 augustus 2007

Geestelijke armoede in stugge stralen

Stugge stralen
waren rond
digitaal in geheime codes
duistere frustratie
in wiskundige wanen.

Het grote tekort
in de overvloedige materie,
het vertrouwen
de innerlijke natuur
van het ondeelbare
iets uit een lang vergeten
papyrus rol.

Om aandacht bedelen in elektronische ramen
vertrouwen wekken in keiharde regenboog rotzooi
aangesloten op het verslindende niets,
angstige geldingsdrang
het onrecht van de sterkste schijngestalte.

De ontwaakte zit in vrede
zonder werkelijke problemen
op een berg onbruikbare ellende
te huilen in de aangetaste nacht
krachteloos is hij tegenover de zelfverrijkende energie
van de weerstand en moet voor de zoveelste keer
goed opletten,
de kruisdood wacht, de beker vol gif
een onverklaarbaar auto ongeluk
de enige optie voor de fantasieloze machtsstructuur
van deze democratie van de begeerte
het gouden knarsetanden paradijs.

Dit is één van de makkelijkste dingen in deze wereld
om te voorspellen
de verleidingen van het eigenbelang,
zelfs als ze verborgen zijn in ideologieën
bijgestaan door corrupte schriftgeleerden
de priesterorde van de redelijke veronderstellingen
te afgestompt om de pijn te herkennen
in de paradox.

Wellustige weldoeners
als iconen
ze kijken je aan in glimmende kleuren
op iedere straathoek
met een brede ingenomen lach
omgeven door loze woorden
ter aanprijzing
van hun nieuwste
luchtkasteel,
het zoveelste lied
om ons allemaal te redden
want de aarde is kapot.

Het is een glorieus feest
zegt de wijze
je hebt nooit bestaan!
Hij ziet de donkere maskers haarscherp
niets heeft uiteindelijk de macht om zich te verbergen
in het alomvattende Licht van bewust Zijn
schijn heilige schijn!

de spiegelmachine2007-08-27 19:16