De kip en het ei in één beweging

Uit:de Ashtavakra Gita

De dwaas
1.Mijn geest is van nature leeg.
Zelfs als ik slaap, ben ik wakker.
Zonder te denken, denk ik na.

Al mijn indrukken van de wereld
Zijn in het niets opgelost.

2.Mijn verlangens zijn gesmolten.

Waarom zou ik me druk maken om geld,
om de begoocheling van de zintuigen,
om vrienden, kennis of heilige boeken?

3.Vrijheid,
Gehechtheid,
zeggen me niets meer.

Waarom zou ik me druk maken om bevrijding?

Ik heb immers God ervaren,
(in alles!)
Het Oneindige Zelf,
De Getuige van alle dingen.

4.Aan de buitenkant een Dwaas.
Van binnen: vrij van gedachten.

Ik doe wat me goeddunkt.
Alleen mijn gelijken
kunnen mijn gangen volgen.

Uit: de Kâthaka oepanisjad

1.Met zijn wortels boven, de takken onder,
Glanst de eeuwige vijgenboom.
Dat waarlijk is het loutere, is Brachman.
Dat waarlijk heet het onsterfelijke,
waarop alle werelden rusten,
en geen enkele valt er ooit buiten.

Dit waarlijk is Dat.

2.Al wat beweegt in de wereld
kwam voort uit Leven en trilt daarin.
Een grote schrik is Het, een geheven donderkeil.
Wie dat kennen, worden onsterfelijk.

uit:de Ashtavakra Gita

11.5.Al het lijden is een product van Angst.
Van niets anders.

Als je dat beseft,
Zul je er vrij van zijn,
en zal Begeerte oplossen.

Je zult gelukkig zijn,
En Stil.

6.’Ik ben niet het lichaam.
Het lichaam is niet mijn bezit.
Ik ben het bewustzijn zelf.’

Als je dat beseft,
maak je je niet meer druk
om wat je hebt gedaan,
of nog moet doen.

Je wordt één,
Volmaakt en Ongedeeld.

uit:Het Diadeem van Wijsheid(Shankara)

In Brahman bestaan kasten noch godsdiensten noch
afkomst. Brahman heeft naam noch gestalte en staat
boven schuld en verdienste. Het is aan gene zijde van
tijd, ruimte en voorwerpen van zinservaring. Dit is
Brahman, ‘Dat Zijt Gij’. Mediteer over deze Waarheid.

Uit: de Bijbel

Jezus het licht van de Wereld
12.Weer richtte Jezus zich tot hen:’Ik ben het Licht van de wereld.
Wie mij volgt, gaat zijn weg niet in duisternis,
maar zal het ware levenslicht bezitten.’
De farizeeën brachten hier tegenin:’U getuigt van uzelf!Zo’n getuigenis
heeft geen waarde.’
Jezus gaf hun ten antwoord:’Inderdaad, Ik getuig van mijzelf,
en toch heeft mijn getuigenis waarde.
Want Ik weet waar Ik vandaan kom en waar ik heen ga.
Maar u weet niet waar ik vandaan kom of waar ik heen ga
U oordeelt naar menselijke maatstaven,
maar ik oordeel niet, over niemand.
En als ik toch oordeel, is mijn oordeel waarachtig,
want het komt niet van Mij allen, maar ook van de Vader
die Mij gezonden heeft.
( Als U Mij zou kennen, zou u ook Mijn Vader kennen)

uit: de Ashtavakra Gita

Wijsheid
1.Je kent het Zelf,
van Nature één
en oneindig.

Zijn

Het wiel drinkt het vale water,
de draad lacht naar het op te lossen wachten
en extatisch dronken wordt bewaard voor het moment.

Zij pakt de vlinder teder uit de vlucht,
de gerimpelde beweging herneemt de kracht
en verstrooit de ongedachte zinnen.

De stenen praten in de nacht,
de vingers roffelen overprikkeld
op het aangekoekte toetsenbord.

De roze keuze staat
in de platgeslagen vensterbank
het verwacht je thuis
de alomvattende liefde die je bent.

Te zijn
niet meer of minder.

De zwarte stroop hangt in de adem,
de aanbiedingen schreeuwen laveloos
in de uitgeholde straten.

Geen problemen in de onervaren tuin,
de wijze bomen groeien naar de bodem,
diep in het gelukzalige hart.

Een mistige zin werd gegeven

De neiging tot grootspraak
werd ingezet vanuit de derde ring,
nagenoeg ieder schepsel werd gedwongen
zich te vormen naar het mistige sjabloon.
De hallucinatie processen werden
vanbinnen uit bijgewerkt
door de geheugen kamers in de diepte,
vier ruimtes konden worden bepaald
en als er goed geobserveerd werd
kwamen herinneringen in licht kringen
bovendrijven.
De eerste inzichten werden gevormd
door de bron en konden worden teruggebracht
tot het premature moment,
de vruchtbare wet was zodanig in al zijn vrijheid opgezet
onwankelbaar in zijn stelling, het wezenlijke onaanraakbaar
en onzichtbaar voor het lagere proberen in opgedane onwetendheid,
het nadeel was weliswaar de paradoxale realiteit
het product van onvolgroeidheid, dusdanig in droom visioenen
gevangen in het naarstige zoeken, bepaald door een redelijk uitgebreid
stelsel van nader te bepalen verlangens.
De uitgangspunten zijn in eerste instantie duidelijk ingeprent
in de eerste modellen en steeds intact gebleken,
het onschuldige weten de natuur van het pure zijn.
De oriëntatie bepaling is niet tot historisch perspectief terug te zetten
in bepaalde delen buiten het experiment, het eikpunt ligt te dichtbij
om werkelijk niet op te vallen en heeft een zeer individuele methodiek
waarbij afleidingen beter kunnen worden uigesloten.
Het weten werd in analyse terug gebracht tot de eerste zin
de stille getuige voordat de woorden zich vormde vanuit
lichte veronderstellingen, het onzegbare in antropomorfe manifesten
gedragen door zijn eigen tijdelijke mogelijkheid van dat specifieke moment,
dit werd omzeild door unieke antwoorden in te bouwen in de eeuwige vernieuwing
de toezichthouder werd immanent bepaald in de grenzeloze alomvattendheid.