Posts tonen met het label de straling komt je oren uit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label de straling komt je oren uit. Alle posts tonen

zondag 3 juli 2011

Vereenzaamd in de nuance

Donderpreken
klagen langs haar bloeiende lippen
in de mistige glans van haar huid
is het blauw als de waterrijke tuin,
langs haar wang
vluchten de zoute woorden
terug naar de roestende grond,
de bitterzoete trekken rond zijn mond
lossen op in de grenzeloze diepte
van de open wilde lijnen
langs het pad.

maandag 22 november 2010

Lulletje Rozenwater
















Boven het kreupelhout richt hij zich op,
met kop en schouders.
Het geïnfecteerde maaiveld afgeslankt.
Niet langer bezaait met klaver,
fluitenkruid, zuring, riddersporen,
gele en valse kamille,
grasklokken en robertskruid,
dolle kervel, zuring,
boerenwormkruid, madeliefjes,
cichorei, slangekruid,
de grote ereprijs, sleutelbloemen,
vingerhoedskruid,
akelei, vergeet-mij-nietjes
en gele moddervette
boterbloemen.
(diagonale abstractie uit het veld)

donderdag 28 oktober 2010

Zorgeloze samenzang

Met het trillen van jouw stem,
spelend langs de dood.
Dromen met zachte handen
in het zoete gras.
De grote koude woorden
zonder stenen betekenis.
De vissen breken
op de ongelijke vlakken
van de vuilnishoop.
De sterren dansen,
vrijmoedig en ongeschonden puur
met de grote korrels zand,
de wilde strelingen
van het zoute water
glimlachen binnen
de schijnbare
splitsing
van de strijdende
atomen.

De Moeder fluistert
langs de veren.

donderdag 9 september 2010

de poort


Door de poort naar het slachtveld,

langs de kant van het pad
wordt fluoriderende soep uitgeschonken
aan de armlastige onaanraakbare,
het karige brood in dunne delen gesneden,
de vis is gebroken en niet meer in de staat
zich te vermenigvuldigen.


De vrijheid van meningsuiting
stuitert in polariserende aandachttrekkerij
in het grijze slijm van het klootjesvolk,
de burgerij verloren in monetaire angsten,
de marktkramen verlangen de eeuwige groei.


(het hoofd wil macht over leven en dood,
het hart heeft de ongebroken ziel
van de stille ademhaling).


Mijn voeten raken de aarde,
grenzeloos in het alomvattende moment,
op de plek daar waar ik nu ben.


De ruimte en de tijd bestolen door
een ongebreidelde drang tot bezitten.

maandag 7 januari 2008

Structuur in kosmisch opsnijden

Structuur in kosmisch opsnijden

De Koninklijke schelp
is groen geworden dat staat zoveel beter
op TV,
nu zijn de elementen aangeschoten wild
ze proberen nog te vluchten
voordat ze in biochemische tonnen
worden opgesloten.
Waarschijnlijk moeten we straks betalen
om te mogen ademhalen
in de getemde wind van de gestolen Zon
als bange uitgeperste slaven
op de uitgeputte ontheiligde moeder grond.

Algemene belangen verstrengeling
deelgenoot, kosmische leegte ingevuld
in drievoud vanachter een bureaucratisch masker.

Brood en wijn gekloond en geconserveerd
in het besmeurde geoliede land van overvloed,
de hebberige klauwen glibberig en hoog opgeleid
in statistieken, optelsommen en democratische propaganda,
de zwarte aanslag valt niet meer weg te poetsen
het reflecteert in de nederigheid
van de machtige spiegel machine,
angst genereren is al heel lang geaccepteerd beleid
voor degenen die geloven in een tranendal,
boven het maaiveld zweeft
de gecomputeriseerde koppensneller
met een bergketen blauwe pillen
op gouden belasting schalen,
de reclame deuntjes kleven aan de zenuwen in je hoofd
ze worden er vierentwintig uur per dag
subtiel en met grof geweld ingepompt
met onzichtbare radio golven,
de straling komt je oren uit.

rob&de spiegelmachine met groene vingers in de suikerpot
2008-01-07 12:37 Hoorn