Netwerk griezels in de spiegelmachine

Het is te ver om te lopen
op cellulaire isotopen
de bergketens komen op me afgeslopen,
ik jaag ze weg
straks belanden ze in paradoxale zinnen
in een boek voor de wijzen
en worden de machtige woorden
misbruikt door de citaat vampieren.

Volle kluizen in de alpenwei

Nacht en ontij

De verbanden zijn antibacterieel
in een virusgevoelige spraakverwarring,
de verhalen eclectisch virtueel.
Het zoemen en trillen
van de uitgeputte bij,
de uitgekauwde draden
van het bedrijfsmanagement,
teveel voor veel te weinig
bergketens vol afgeschreven posten.
De verwachting wordt bijgesteld
na zoveel onvoorziene lijken
achter de schijfdeuren van de grauwe kast.

Wie is op het groene lenteblad
als gast in bloemengeuren
van de zonnezang?
Wie heeft mos op het behang
en spinnen nevel op de verwarmingsbuizen?
Wie ervaart
het verticale alomvattende belang?

Panisch dicht geslagen poorten
in (de)monetaire hebberige klauwen,
de prachtwijken worden hermetisch afgesloten
en de kudde wordt onderhands verdeeld
en gestalkt door energieleveranciers,
verzekeringsmaatschappijen, beltegoed,
begrafenisondernemers, kabelexploitanten
loterijen, gewetenloos
inspelend op de verwarrende doodsangst,
de belofte
een rozentuin in de toekomst
de nieuwste tijd.
Hier en Nu is nooit genoeg
de glazen lopen over
en de oceaan wordt steeds meer grenzeloos

in ondoorzichtige rookpluimen.
rob en de ongrijpbare energie
in de spiegelmachine2008-01-21

Ik houd je vast in machteloze éénheid

De heksen branden in elektromagnetische wolken.

Ik houd je vast
met twaalf armen
in de diepe leegte
de alomvattende vervulling.

Ik houd je vast
met het licht
spelend met het vuur
het levende water, de aarde,
de lucht en het verbindende principe.

Ik houd je vast
in mijn adem
het leven komt binnen
en ik kreun naar de dood.

Ik laat los
in vertrouwen
en ervaar de Geliefde
van binnen grenzeloos.

Kleuter schetsen op pest bacillen

In het begin
het woordloze,
modieuze zinnen
maken in de diepte
geen verandering.

De kat word
op het uitgebakken spek
gebonden
in beeld diaree.

Perverse geloofsverbanden
creëren binnenbranden.
De reageerbuis filosofen
staan te braken in de media ruimte
incestueuze cirkels hitsen
de verveelde versplintering op,
in kleuter schetsen
op pest bacillen.

De zonnewind spuugt de storingen
in je overvolle postvak,

Ruim je rommel op, er zit een luchtje aan!

Een paar eeuwen meer invloed,
desnoods op de stoffige planken
van een bibliotheek,
ter inspiratie
van een volgende
megalomane generatie.

De duistere kant
speelt met etiketten en groepsverbanden,
christenen, moslims, hindoes, boeddhisten,
tao-ísten, dualisten, humanisten, liberalen, sjamanisten
democraten, socialisten, conservatief, progressief,
pessimisten, positieven
psychonauten, communisten, nationalisten, fascisten,
racisten, seksisten, atheïsten, rechtsaf, linksaf,
immer geradeaus, recht door zee(moeten we zwemmen of
zal het water wijken)protectionisten,
kabbalisten, dadaïsten, expressionisten, impressionisten,
alcoholisten, opportunisten, maniëristen, materialisten,
schizofrenen, grensgevallen,sadisten, masochisten, journalisten,
globalisten, anarchisten, parachutisten, militairisten,
parasiettairen, parodietisten, monarchisten, figuranten
bloedverwanten met blauw bloed,
plus natuurlijk de diverse splinter groeperingen en
de combinatie menu’s enz. enz.
zijn gelukkig ALLEMAAL failliet verklaard
door de milde reflecties
in de spiegelmachine
en kunnen geheel vrijblijvend
een eigen unieke individualiteit
op komen halen
bij wijze van experiment
( bij inlevering van Uw idealisme
worden de zintuigen gratis aangesloten
op het grensoverschrijdende kosmische bewustzijn)

Vragen uur in het mistige vage vuur.

Is de evolutie besloten in het zaad?

Geloof, hoop en liefde
is de doorslaggevende motivatie
om het slachtveld met goede moed
en een gevoel van rechtvaardigheid
tegemoet te treden.
rob slaat de spiegelmachine op zijn borst
en behangt haar met verdienstelijke tekens 2008
(draaien en graaien
en de rommel achterlaten voor een ander.)

Vreemd volk op laag water

Vreemd volk mengen(mennen)op laag water
Deel 1:
Je zult maar gepokt en gemazeld wezen
en belanden
in een land vol gefrustreerde melkmuilen,
die naarstig zoekend naar een perfecte manier
om groots en meeslepend cultureel te leren leven
zich angstig vasthoudend aan een geschiedkundig
trots op nederland canon.
De Hollandse pot zat vol verwijten en eigenbelang
ze waren heel lang geleden vergeten dat je ook de dingen
kan begrijpen als je tussen de regels door leest.
De gepokte en gemazelde vreemde eend,
moest zijn grote witte vleugels verbergen
om in het bezit te komen van de juiste papieren
en mocht zich gaan bezig houden met de toiletten.
Deel 2:
De normen en waarden
van de mannen met baarden,
Jan, Piet, Joris en Calvijn,
de dijken smelten
in zure stralen
en de lucht huilt
in atonaal gesuis,
de waterhuishouding
aangelengd met cocaïne,
farmaceutische zoethouders
en goedkope keukenazijn.
Het zuivere magnetische veld
wordt bestookt
met ijskoude aandachtsgijle
mobiele zaktelefoon berichten,
er zijn weer
afzetgebieden genoeg
samen verder
nu met een moderne groene saus ingekleurd
lijkt het weer als nieuw
naar de volgende dreun in het gezicht
van de verlichte inzichten.

Deel 3:
De hongerige geesten
hoesten de longen uit het vermoeide lijf,
ze schreeuwen vanuit de kurkdroge wind
roepende in de woestijn
en spoelen aan op zilte plastic stranden,
de bemoeizieke dichter wordt opgebrand
in versleten asfalt banden,
de angstige maagden
trekken zich terug in de steen koude
krankzinnigheid van het gebroken hart
en worden een leven lang
door gedoogbeleid verkracht
in donkere achterhuizen
in het duistere neon licht langs de gracht
er is een kleine kans
dat ze levend of nuchter
worden teruggevonden
en worden herdacht als slaven van de macht.

rob houdt de spiegelmachine in het licht 2008

Azijn en tranenbrood

Uiteindelijk zitten we vast
in universele kleverige draden
van geloof, hoop en liefde,
de zekerheden
creëren massagraven.

De on-fortuinlijke proleet

Pasklare vragen
inzichtelijke afdruk
klaag structuur
de antwoorden vervagen
in de dictatuur.

Schreeuw in de norm
angstig gezicht verloren
zonder naam of vorm
ongeboren.

Muisstille noten
in de ochtend editie
het bloed vergoten
in een laag bij de grondse
bittere traditie.

Ademloze verstarring
zodat het niet gemist kan worden
slopende verwarring
de hongerige magen
wijzen naar de pijlloze diepte
in het ronde van de kring.

De vrouw sterft
tijdens het baren van een doodgeboren profeet
in de scherpe hitte van het uitgeputte zand,
nu hoeft ze niet meer achter de ramen
van het rode licht district
schijnbaar is er geen verband
te trekken naar deze on-fortuinlijke proleet.

Aandelen in schaamteloze handel
ik graaf een gat en kom in China,
verspringen over de massagraven
de heilige olympiade.

Ik kan steeds hoger springen
blok aan m’n been
en vreet het hart van zwavelrijke speelgoed beren
in authentieke meditatie.

Structuur in kosmisch opsnijden

Structuur in kosmisch opsnijden

De Koninklijke schelp
is groen geworden dat staat zoveel beter
op TV,
nu zijn de elementen aangeschoten wild
ze proberen nog te vluchten
voordat ze in biochemische tonnen
worden opgesloten.
Waarschijnlijk moeten we straks betalen
om te mogen ademhalen
in de getemde wind van de gestolen Zon
als bange uitgeperste slaven
op de uitgeputte ontheiligde moeder grond.

Algemene belangen verstrengeling
deelgenoot, kosmische leegte ingevuld
in drievoud vanachter een bureaucratisch masker.

Brood en wijn gekloond en geconserveerd
in het besmeurde geoliede land van overvloed,
de hebberige klauwen glibberig en hoog opgeleid
in statistieken, optelsommen en democratische propaganda,
de zwarte aanslag valt niet meer weg te poetsen
het reflecteert in de nederigheid
van de machtige spiegel machine,
angst genereren is al heel lang geaccepteerd beleid
voor degenen die geloven in een tranendal,
boven het maaiveld zweeft
de gecomputeriseerde koppensneller
met een bergketen blauwe pillen
op gouden belasting schalen,
de reclame deuntjes kleven aan de zenuwen in je hoofd
ze worden er vierentwintig uur per dag
subtiel en met grof geweld ingepompt
met onzichtbare radio golven,
de straling komt je oren uit.

rob&de spiegelmachine met groene vingers in de suikerpot
2008-01-07 12:37 Hoorn

Breekijzer

Ik ben een klaploper
gevormd in het kraak seizoen
vol papagaaien idealen
nu ben ik dronken
zonder toekomst visioen
van overvloedige gegeven
mystieke wijn
het is haast niet meer te doen
om gebogen door te lopen
de woorden raken uitgeput
en draaien door
in tweeslachtige grenzeloze cirkels
zeer helder en wakker is de getuige
van de immanente alomvattende pijn.

Kijk es aan

Rechtlijnige kromme flexibiliteit

Wonderbaarlijk illusionaire muren
op een rozenblad,
zwijgzame uithalen
in ongezouten avond uren
ik heb naar jouw gesmacht
in aangebrande hemel dalen
je warme handen ontsluiten
verloren fluisteringen,
het open wezen
krijgt kraaienpootjes rond de ogen
van zoveel devotionele overgave in het donker.

De Bron heeft je verwacht
vanaf het eerste begin zonder einde
het paradoxale verticale
vraagt om het op te komen halen.

Oranje Kloven

Allemaal willen ze die macho liefdes jongentjes
van de straat zijn,
de gesluierde schonen wetteloos penetreren
zoals in de bewustzijnsverruimende tijd van weleer.
De grote schijn
hol land in een notendop
democratisch venijn
hoop zit in een elektronisch doosje
met een driekleurig doekje voor het bloeden
er boven op,
te veel kaas splinters
in een veel te grote kop.

Verdwaald in het land van de vandalen
vinken touw met ogen
spirituele verdoezeling met woorden
een hoop ingestudeerde zinnen
uit de grote meester akkoorden
ver weg gezakt in rookgordijnen
de psychedelische ego-lutie
en de Multi- baronnen spinnen garen
op de extatische beat van de zwarte sjamanen
het moederkruid misbruikt
en gratis af te halen
bij inlevering van een abstracte tekening
van een rug
soldaatjes van de culturele oranje kamer
op de thee bij verdroogde schelpdieren
rommelend met een veel te jonge dame.

Groen het nieuwe offensief
van dezelfde orde.
Heb je de bonnetjes al uitgeknipt?

rob & de paradoxale spiegelmachine

Stekelig met het vingertje wijzen

Ordinair grenzeloos,
gewoonte mens
met een vinger die kan wijzen
naar de maan,
oordeel maar weer
zonder het helemaal zeker te weten
blijf maar zweven
tot je de cactus raakt
en als je bent gevult met hete lucht
dan is een grote knal waarschijnlijk
je allerlaatste overdreven vrucht.

Aandacht trekt aan de mesthoop voorbij
met de hooivork in de aanslag komt het gepeupel
langs de vensterbank van het ongewone,
de koffie loopt door,
de ochtendkrant gebroken in scheve scherven
de buurvrouw staat ze aan te vegen in de plastic regen.

In de maling of in de kist

Een lange trein naar gave sporen
vurig grijpen naar de richting in de horizon
de grond van het eeuwige moment
onder je wiebelende tenen
toch verdwenen
verloren in zoveel woorden
de diepte vergeten, de betekenis
de hersenpan in tweestrijd
gezellig
het licht aan laten staan
de bomen met stoor lichten behangen
angstig hopen en geloven
de olielamp loopt over
de hersenpan in de overprikkeling
op de hoogste stand

Het oude oerwoud staat in brand
het kind wordt aan de kribbe genageld
kerstballen slempen
aan champagne en bittergarnituur
het is weer feest
de tijd van de loze knallen
kruiddampen in de mist
weer veel te veel uitgegeven
aan vluchtige troep
de euro’s worden weer teruggetoverd
in de kluizen van de (de)monetaire macht
voor de volgende verslindende ronde
in de maling of in de kist.

rob, de spiegel machine
en het beest met versleten tongen
2007-12-22

Afrikaans spreekwoord

"De Wereld is ons niet nagelaten
door onze ouders,
zij werd ons uitgeleend
door onze kinderen."