Het wordt tijd dat je het beseft: alles wat je doet, is gewijd aan de Ene
Waarom neem je het niet aan? Jij en de Ene sloten een eeuwig verbond. Al je ideeën over goed en kwaad waren speelgoed, telramen, oefeningen in de rekenkunst. Je hebt ze niet meer nodig. Nu kun je leven. Echt, waarachtig, in Liefde. Hafiz is de goddelijke gezant die je dit bericht komt brengen. Waarom dan richt je je pijlen nog op jezelf, op de Ene? Wat in die zoete stem, die je innerlijk verwarmt, boezemt je angst in?
Het wordt tijd dat heel de wereld het weet: elke gedachte, elke daad is gewijd aan de Ene. Nu is het moment om het te beseffen, het onmogelijke is waar: slechts Genade bestaat.
De tijd is rijp om het te beseffen: alles wat je doet is gewijd aan de Ene.
Afdwalen in rauwe gebroken holen naakte vuisten pijn beukt op het eeuwige land de tuin van de Moeder gestolen de Geliefde de fletse hardheid oude verlangens de creatie het bruidsbed zilte geuren mengen zich in boventonen langs de warme golven van haar zijde (brood en appelwijn) ondeelbaar wezen
Het is koud tussen de bomen de takken naakt kristal ik stoot mijn tenen aan het opgevroren spoor de sapstroom wacht in stilte op de warme adem van de Zon (klaar wakker in de grenzeloze maat)
Het rubber brandt van de dronken wagen wielen en blijft hangen aan de rauwe grond. De platgetreden paden opzichtig volgebouwd, een schreeuwende reclamefolder van de polder kruidenier.
Gespleten tongen in de donder, ijsbreker in de nacht. De draadloze delen ter ondersteuning geen rente meer om door te zakken.