Kleuter schetsen op pest bacillen

In het begin
het woordloze,
modieuze zinnen
maken in de diepte
geen verandering.

De kat word
op het uitgebakken spek
gebonden
in beeld diaree.

Perverse geloofsverbanden
creëren binnenbranden.
De reageerbuis filosofen
staan te braken in de media ruimte
incestueuze cirkels hitsen
de verveelde versplintering op,
in kleuter schetsen
op pest bacillen.

De zonnewind spuugt de storingen
in je overvolle postvak,

Ruim je rommel op, er zit een luchtje aan!

Een paar eeuwen meer invloed,
desnoods op de stoffige planken
van een bibliotheek,
ter inspiratie
van een volgende
megalomane generatie.

De duistere kant
speelt met etiketten en groepsverbanden,
christenen, moslims, hindoes, boeddhisten,
tao-ísten, dualisten, humanisten, liberalen, sjamanisten
democraten, socialisten, conservatief, progressief,
pessimisten, positieven
psychonauten, communisten, nationalisten, fascisten,
racisten, seksisten, atheïsten, rechtsaf, linksaf,
immer geradeaus, recht door zee(moeten we zwemmen of
zal het water wijken)protectionisten,
kabbalisten, dadaïsten, expressionisten, impressionisten,
alcoholisten, opportunisten, maniëristen, materialisten,
schizofrenen, grensgevallen,sadisten, masochisten, journalisten,
globalisten, anarchisten, parachutisten, militairisten,
parasiettairen, parodietisten, monarchisten, figuranten
bloedverwanten met blauw bloed,
plus natuurlijk de diverse splinter groeperingen en
de combinatie menu’s enz. enz.
zijn gelukkig ALLEMAAL failliet verklaard
door de milde reflecties
in de spiegelmachine
en kunnen geheel vrijblijvend
een eigen unieke individualiteit
op komen halen
bij wijze van experiment
( bij inlevering van Uw idealisme
worden de zintuigen gratis aangesloten
op het grensoverschrijdende kosmische bewustzijn)

Vragen uur in het mistige vage vuur.

Is de evolutie besloten in het zaad?

Geloof, hoop en liefde
is de doorslaggevende motivatie
om het slachtveld met goede moed
en een gevoel van rechtvaardigheid
tegemoet te treden.
rob slaat de spiegelmachine op zijn borst
en behangt haar met verdienstelijke tekens 2008
(draaien en graaien
en de rommel achterlaten voor een ander.)

Vreemd volk op laag water

Vreemd volk mengen(mennen)op laag water
Deel 1:
Je zult maar gepokt en gemazeld wezen
en belanden
in een land vol gefrustreerde melkmuilen,
die naarstig zoekend naar een perfecte manier
om groots en meeslepend cultureel te leren leven
zich angstig vasthoudend aan een geschiedkundig
trots op nederland canon.
De Hollandse pot zat vol verwijten en eigenbelang
ze waren heel lang geleden vergeten dat je ook de dingen
kan begrijpen als je tussen de regels door leest.
De gepokte en gemazelde vreemde eend,
moest zijn grote witte vleugels verbergen
om in het bezit te komen van de juiste papieren
en mocht zich gaan bezig houden met de toiletten.
Deel 2:
De normen en waarden
van de mannen met baarden,
Jan, Piet, Joris en Calvijn,
de dijken smelten
in zure stralen
en de lucht huilt
in atonaal gesuis,
de waterhuishouding
aangelengd met cocaïne,
farmaceutische zoethouders
en goedkope keukenazijn.
Het zuivere magnetische veld
wordt bestookt
met ijskoude aandachtsgijle
mobiele zaktelefoon berichten,
er zijn weer
afzetgebieden genoeg
samen verder
nu met een moderne groene saus ingekleurd
lijkt het weer als nieuw
naar de volgende dreun in het gezicht
van de verlichte inzichten.

Deel 3:
De hongerige geesten
hoesten de longen uit het vermoeide lijf,
ze schreeuwen vanuit de kurkdroge wind
roepende in de woestijn
en spoelen aan op zilte plastic stranden,
de bemoeizieke dichter wordt opgebrand
in versleten asfalt banden,
de angstige maagden
trekken zich terug in de steen koude
krankzinnigheid van het gebroken hart
en worden een leven lang
door gedoogbeleid verkracht
in donkere achterhuizen
in het duistere neon licht langs de gracht
er is een kleine kans
dat ze levend of nuchter
worden teruggevonden
en worden herdacht als slaven van de macht.

rob houdt de spiegelmachine in het licht 2008

Azijn en tranenbrood

Uiteindelijk zitten we vast
in universele kleverige draden
van geloof, hoop en liefde,
de zekerheden
creëren massagraven.

De on-fortuinlijke proleet

Pasklare vragen
inzichtelijke afdruk
klaag structuur
de antwoorden vervagen
in de dictatuur.

Schreeuw in de norm
angstig gezicht verloren
zonder naam of vorm
ongeboren.

Muisstille noten
in de ochtend editie
het bloed vergoten
in een laag bij de grondse
bittere traditie.

Ademloze verstarring
zodat het niet gemist kan worden
slopende verwarring
de hongerige magen
wijzen naar de pijlloze diepte
in het ronde van de kring.

De vrouw sterft
tijdens het baren van een doodgeboren profeet
in de scherpe hitte van het uitgeputte zand,
nu hoeft ze niet meer achter de ramen
van het rode licht district
schijnbaar is er geen verband
te trekken naar deze on-fortuinlijke proleet.

Aandelen in schaamteloze handel
ik graaf een gat en kom in China,
verspringen over de massagraven
de heilige olympiade.

Ik kan steeds hoger springen
blok aan m’n been
en vreet het hart van zwavelrijke speelgoed beren
in authentieke meditatie.

Structuur in kosmisch opsnijden

Structuur in kosmisch opsnijden

De Koninklijke schelp
is groen geworden dat staat zoveel beter
op TV,
nu zijn de elementen aangeschoten wild
ze proberen nog te vluchten
voordat ze in biochemische tonnen
worden opgesloten.
Waarschijnlijk moeten we straks betalen
om te mogen ademhalen
in de getemde wind van de gestolen Zon
als bange uitgeperste slaven
op de uitgeputte ontheiligde moeder grond.

Algemene belangen verstrengeling
deelgenoot, kosmische leegte ingevuld
in drievoud vanachter een bureaucratisch masker.

Brood en wijn gekloond en geconserveerd
in het besmeurde geoliede land van overvloed,
de hebberige klauwen glibberig en hoog opgeleid
in statistieken, optelsommen en democratische propaganda,
de zwarte aanslag valt niet meer weg te poetsen
het reflecteert in de nederigheid
van de machtige spiegel machine,
angst genereren is al heel lang geaccepteerd beleid
voor degenen die geloven in een tranendal,
boven het maaiveld zweeft
de gecomputeriseerde koppensneller
met een bergketen blauwe pillen
op gouden belasting schalen,
de reclame deuntjes kleven aan de zenuwen in je hoofd
ze worden er vierentwintig uur per dag
subtiel en met grof geweld ingepompt
met onzichtbare radio golven,
de straling komt je oren uit.

rob&de spiegelmachine met groene vingers in de suikerpot
2008-01-07 12:37 Hoorn

Breekijzer

Ik ben een klaploper
gevormd in het kraak seizoen
vol papagaaien idealen
nu ben ik dronken
zonder toekomst visioen
van overvloedige gegeven
mystieke wijn
het is haast niet meer te doen
om gebogen door te lopen
de woorden raken uitgeput
en draaien door
in tweeslachtige grenzeloze cirkels
zeer helder en wakker is de getuige
van de immanente alomvattende pijn.

Kijk es aan

Rechtlijnige kromme flexibiliteit

Wonderbaarlijk illusionaire muren
op een rozenblad,
zwijgzame uithalen
in ongezouten avond uren
ik heb naar jouw gesmacht
in aangebrande hemel dalen
je warme handen ontsluiten
verloren fluisteringen,
het open wezen
krijgt kraaienpootjes rond de ogen
van zoveel devotionele overgave in het donker.

De Bron heeft je verwacht
vanaf het eerste begin zonder einde
het paradoxale verticale
vraagt om het op te komen halen.

Oranje Kloven

Allemaal willen ze die macho liefdes jongentjes
van de straat zijn,
de gesluierde schonen wetteloos penetreren
zoals in de bewustzijnsverruimende tijd van weleer.
De grote schijn
hol land in een notendop
democratisch venijn
hoop zit in een elektronisch doosje
met een driekleurig doekje voor het bloeden
er boven op,
te veel kaas splinters
in een veel te grote kop.

Verdwaald in het land van de vandalen
vinken touw met ogen
spirituele verdoezeling met woorden
een hoop ingestudeerde zinnen
uit de grote meester akkoorden
ver weg gezakt in rookgordijnen
de psychedelische ego-lutie
en de Multi- baronnen spinnen garen
op de extatische beat van de zwarte sjamanen
het moederkruid misbruikt
en gratis af te halen
bij inlevering van een abstracte tekening
van een rug
soldaatjes van de culturele oranje kamer
op de thee bij verdroogde schelpdieren
rommelend met een veel te jonge dame.

Groen het nieuwe offensief
van dezelfde orde.
Heb je de bonnetjes al uitgeknipt?

rob & de paradoxale spiegelmachine

Stekelig met het vingertje wijzen

Ordinair grenzeloos,
gewoonte mens
met een vinger die kan wijzen
naar de maan,
oordeel maar weer
zonder het helemaal zeker te weten
blijf maar zweven
tot je de cactus raakt
en als je bent gevult met hete lucht
dan is een grote knal waarschijnlijk
je allerlaatste overdreven vrucht.

Aandacht trekt aan de mesthoop voorbij
met de hooivork in de aanslag komt het gepeupel
langs de vensterbank van het ongewone,
de koffie loopt door,
de ochtendkrant gebroken in scheve scherven
de buurvrouw staat ze aan te vegen in de plastic regen.

In de maling of in de kist

Een lange trein naar gave sporen
vurig grijpen naar de richting in de horizon
de grond van het eeuwige moment
onder je wiebelende tenen
toch verdwenen
verloren in zoveel woorden
de diepte vergeten, de betekenis
de hersenpan in tweestrijd
gezellig
het licht aan laten staan
de bomen met stoor lichten behangen
angstig hopen en geloven
de olielamp loopt over
de hersenpan in de overprikkeling
op de hoogste stand

Het oude oerwoud staat in brand
het kind wordt aan de kribbe genageld
kerstballen slempen
aan champagne en bittergarnituur
het is weer feest
de tijd van de loze knallen
kruiddampen in de mist
weer veel te veel uitgegeven
aan vluchtige troep
de euro’s worden weer teruggetoverd
in de kluizen van de (de)monetaire macht
voor de volgende verslindende ronde
in de maling of in de kist.

rob, de spiegel machine
en het beest met versleten tongen
2007-12-22

Afrikaans spreekwoord

"De Wereld is ons niet nagelaten
door onze ouders,
zij werd ons uitgeleend
door onze kinderen."

De wijze waarop we worden gedragen

Zwijgzame vlam
in de kristalen kamer,
naast de blauwe inktvlekken
is het wit,
verlangen schept de zachte bries
de veer wordt stil gestreeld
en stijgt op met de gevleugelden.

De zware liefde laat niets over
van de ommuurde ivoren toren,
in de alomvattende onbeperktheid
verdwenen in het vragen vuur,
mystieke paradox danst in de morgen
zorgeloos kind in het natte gras
het avondland in een grijze damp.

Een verborgen implosie
maakt duizend melkwegen
in ons open kloppen van het hart,
zoete lichten likken aan haar tepels,
de dauw druppelt van haar lach
en de grote moeder schatert
in devotionele overgave.

Honingzoete eruptie
strelende vulkanen grenzeloos spelend
in het woud verloren in de omhelzende zee.
De bloeiende bomen houden de elementen op hun plaats
en verspreiden de geur uit alle dromen.

rob&de spiegelmachine2007

Ingevuld met zand en schelle tonen

Ingevuld met zand
en schelle tonen

De roze woud reus
zwicht zacht
in opgedirkte dromen,
de Hemel is luchtdicht
en van glinsterend glas,
daar is de buik kramp ingekomen
met een kamer geleerde blik
graait hij naar losgeslagen centen.

Zeven beschimmelde aarde dwergen
verzamelen zich in opportunistische stemming
op de top van het gebergte,
de blauwe plastic fles
staat slaapdronken
op de gouden weg van overzicht.

De cirkelredenering draaft maar door
in aangekoekte zinnen,
de machtige kringen blazen zich op
in gebakken lucht
zonder verbinding
met de kurkdroge schapen
in chemische zoete koek.

Ik luister naar de fluisteringen
in het grijze boek,
de adem lacht de spoken aan flarden
in de eeuwige tuin van mijn klotsend hart.

Ik ben thuis
heb je mijn wereld herkent
in jouw dwaze toverspreuken?
Om de pijn te verzachten
hoor ik je vuisten beuken op de poort
in dit kille land vol stoffige overmoed
de vaart der volkeren, grensgeval, gekrenkte trots
een kast vol lijken
gelardeerd met glimmende feesten zonder baard.

Sneeuwwitje staat achter de balie,
neemt je telefoontjes aan
houdt je agenda bij
is blij met een zuinig loontje
en eet een cracker met oude kaas
tussen de middag in vijf minuten.
rob2007-11-16

Ik krijg uitslag van zoveel ik

Ik zat in de engelenbak
en zag het grote schouwspel
zich ontvouwen,
gajes verloren in de buitenkant
het hardnekkige stof
stuurloos in de file
achter geblindeerde glazen
lachend om mijn goedgemutste
gefundeerde zinnen,
er valt blijkbaar weinig aan te verdienen,
het galbraken was begonnen
ingebed in het doordachte weten.
Het doordeweekse botsen tegen een blinde muur,
windmolen gevechten, onmacht in het vlakke land.
Het stagneerde bij een creationist zonder werkelijke verbeelding,
een bedrieglijke elite bedonderd een bedremmelde
economisch afhankelijke stroom van redelijk goede vertrouwelingen.
De communie gaat gelukkig dieper,
erudiet genoeg fatsoen in de afgesleten zolen van mijn schoenen
de liefde dringt zich op
en laat je niet wegkomen met halfzachte oplossingen,
het staat altijd in het recht
vaardig draagt het ons geweten
dichter naar de grenzeloze verlichting
in het donker
het vernieuwd de wettige erfgenaam
de vermoeide voeten op de aarde
geworteld in het vlammende hart
de muren een illusie
we zijn niets anders dan verlossers
het is altijd zo geweest.
Laat je liefde vrij
en schijn heilige schijn!
Vraag mij niet hoe
het moet
zal je toch echt
zelf enigszins uit moeten
vogelen.
Ik maak gehakt van je
in de spiegel machine.
De wasstraat op volle toeren,
de oren worden
uitgespoten,
de mond wordt
gespoeld
en de ogen gaan wijd open
en je verdwijnt door het afvoerputje,
schone ziel
in deze rapsodie in milde stappen.
Ik breek de wereld af
en zet het op zijn plaats
in kosmische proporties
binnen de afgemeten tijd
en zeg het onomwonden,
je raakt ter zijner tijd
je te krappe beperking kwijt,
verloren gaat het in de grenzeloze verlossing
van het hemelrijk,
de eeuwigheid is altijd hier en nu gevonden.
Dit ogenschijnlijke bericht van de zoveelste zot
in het schelle digitale licht raam,
verslaat de alomvattende beweging,
aan de binnenkant van schizofrene tegenwerking
hoogmoedige transcendentie bepaald mijn lot,
ik sla de wil uit je lege handen
en breng structuur
in wetenschappelijke verbanden
ik ben God
en ben kapot

van jou en mij.

rob en de spiegelmachine en een allergie(2007)