Perzikwangen van elektronisch licht

Draadloos aangehaald contact

in de roze achterkamer,

jouw lippen in de hemel

en het vruchtvlees smelt

langs de blauwe wanden.

Zijn

Het wiel drinkt het vale water,
de draad lacht naar het op te lossen wachten
en extatisch dronken wordt bewaard voor het moment.

Zij pakt de vlinder teder uit de vlucht,
de gerimpelde beweging herneemt de kracht
en verstrooit de ongedachte zinnen.

De stenen praten in de nacht,
de vingers roffelen overprikkeld
op het aangekoekte toetsenbord.

De roze keuze staat
in de platgeslagen vensterbank
het verwacht je thuis
de alomvattende liefde die je bent.

Te zijn
niet meer of minder.

De zwarte stroop hangt in de adem,
de aanbiedingen schreeuwen laveloos
in de uitgeholde straten.

Geen problemen in de onervaren tuin,
de wijze bomen groeien naar de bodem,
diep in het gelukzalige hart.

De rode neus warm van het spelen

De lage wind
heeft haast in ondertonen
op de tafel staat een speld,
hij probeert zich er door te wurmen.
De indruk is uitgeprint
vanachter gezonken ellebogen
onder de luizen van geweld,
de schelle franje van het vermogen
haast zich naar de diepte
in schril contrast.
De blauw geblutste berg
is ongebogen
in de vloeibare massa
van het merg,
ter ondersteuning van het spelen.

De poort slaakt
huiveringwekkende stiltes
in het licht,
het wandelt ongeraakt
langs de loze woorden
en trapt het op zijn staart.

- punt A-
Het trilt en schokt
dat oude hart,
deze dag, dit leven.

- punt B -
Het zingt immanent
bewust
boven op
het verlangen.

- punt C -
De zwerver
langs de hoge weg
loopt binnen
bij de Geliefde,
met zwarte gaten
in zijn schoenen.

- punt D -
Nederig en blij
in opgewekte druppels,
zijn de grenzen opgelost
en de beperking doorzien.
De tijd zal er voor zorgen
in mystieke sculpturen
van klei,
ook als de kleuren vervagen
binnen de eeuwige vergankelijkheid,
je bent de drager van het elementaire licht
in de kleuren van de grenzeloze bron.

De waterrijke tuin geeft zuiver evenwicht,
de kosmische verbanden zonder naam en vorm,
paradoxaal en ongebonden.

- punt E -
Het suizen
van het elektronische spinnewiel

is oorverdovend en de lucht slaat dood.

Parels voor hebzuchtige zwijnen

Een hondsbrutale energieleverancier

probeerd ons de zon

de maan, de wind, de zee,

de planeten en de sterren aan te smeren

met leugen en bedrog.

(opgedragen aan de nalatenschap

van de oppertunisten van EnergieDirect,

de brengers van "licht".)

Aan de ketting

Zelfverloochening
braakt zijn bittere smaak
in aandachtszieke kinderverlangens,
wachten bij de poort op verlossing
jengelende massieve gedachten
hongeren de overwoekerde massa uit,
het sterfelijke kind
wil blijven hoogvliegen
in een ijzeren karkas
vol uitlaatgassen.

De chemische droom
blaast de Hemel op
in flinterdunne media signalen,
de grauwe duivel
is in de olie en doet aan sport.

De stroom van bewustzijn

Draag het zacht
langs de bedding van het levende water,
langs de logica
van de halve waarheden.
Draag het
naar de diepte
van de woordeloze stilte
de stroom van bewust zijn,
draag het op aan het mysterie
de liefde die je altijd bent geweest
zonder begin of einde.
De wijzen dragen de tweestrijd
het gewicht overstegen,
verblijvend in het tijdloze evenwicht,
de reflectie van de Ene
zonder tweede.

De nar springt gelukzalig
van de tweeling toren
en zet de koning in perspectief,
de gulden kist staat opgebaard
naast de eeuwenoude eik,
het onzegbare van de ongeboren staat.

Het fluistert langs de gave wortels
van de grijze baard.

Ondanks de roestige rook

Bipolair het tranendal
in de hemelse dromen van de toren,
de echo zindert langs de spiegelwanden
in gebeten slangen zinnen.
Het lost op in eenvoud zonder grenzen.
De transcendente verschraling van de macht
boert plastic materie in het tomeloze verlangen.

De speelvogel duikt laveloos onder
in de liefdevolle omarming
van de gehavende zee,
het herneemt zijn adem
ondanks de roestige rookpluimen
van de dwalende directie.

Het dwaalt in scheve spreuken
diep in het achteloze weten,
de gemanipuleerde appel is bitter.

De waterrijke tuin nog niet herkend.

Glasheldere paradox

Een schitterende toevalligheid
ontving de scherven in vluchtige hemelse wolken
er bleven onvolkomen kreten over,
gestotter vol devotie in de contextuele regenboog.
Een respons in de duistere overvloed
aan de binnenkant van een gebroken illusie,
het oordeel in vele wegen gekerfd,
de stoffige achterkamers van het hart.
De ingebakken zaden fluisteren langs de tonen
van het lied,
in een glasheldere paradox
zwevend in het vochtige stof van de moeder aarde,
de bokalen klinken in paradijselijke dissonanten,
intrinsiek verlangen, het immanente licht,
schuldeloos in het eeuwige moment
Liefde
het antwoord verborgen
aan de binnenste buitenkant
glimlachend in de openheid van de vraag.

Zonder angst geen bedachte toekomst
geen ideaal in het zoekende geheugen
het hier en nu altijd ongeschonden,
het is,
altijd, altijd .

De maagden dansen dronken
op het ritme van de oude wijn,
de overspannen vlammen likken
aan de aangevreten korst van het te delen brood,
het ongebroken lam gevoerd aan de geketende leeuw.
Brood en spelen vol edelkitsch en onmachtige emoties,
aalgladde verleiding voor het benedenrijk,
de noodzaak wordt automatisch afgeschreven
in kromme digitale lijnen,
de koude kelders van de overmacht,
de wonden schijnbaar ongezien,
het bloed gutst uit haar kinderhanden.

Schipper mag ik over varen

De geheelden dansen binnen

Het oude schip van de berg Sion
in de onstuimige wateren van de wereldziel,
de maagdelijkheid van de grote Moeder, de geheelde.
De ontvangende mystieke roos bloeit eeuwig
in de getijdenstroom van de tuin,
het immanente evenbeeld, het grenzeloze Kind
speelt laveloos in extatische gelukzaligheid
verborgen achter haar fijnbesnaarde sluiers
in alomvattende openheid,
de liefdesbron bewust.
In de stille wortels van de oude woorden
de fluisteringen van haar naam,
zij lossen vormeloos op
in de kleurrijke manifestatie van het middelste hart.

De paradox van de regenboog sterren
overstijgt het stof van de ratio en de maskerade van de wil,
het grote verlangen naar het einde der tijden of een nieuw begin,
de horizontale lijn is verticaal gegeven
in de diepte van ons eeuwige evenbeeld,
ik ben, alfa en omega
met altijd weer een ander geweven kleed
wat ik de wereld zond
kwam weer terug,
de wet van het spinnewiel is rond en hermetisch
en in de maat der dingen ongebroken hier en nu.

In cirkels dwalen in de logica
van het niet weten
in de kindertempel van het devotionele Zijn
is een eerlijk spel verborgen
we delen brood en wijn
grenzeloos verbonden ook in naam en vorm.

rob en de spiegelmachine opgelost in
een contemplatief bezinksel of een meditatief verzinsel
2008-06-08
21:54
residu van een individu schouwend in het masker(personae)

Zonder sleutel zijn

Paardenmiddel

Laat je lange lokken hangen
en bevrijd je kinderdromen
gooi de sloten en de ketenen in de diepte
en wees sleutelloos,
laat je bezittingen dansen in de morgenstond
en deel de harmonie der sferen
in de luisterrijke tuin.

Ik raakte de bron
per ongeluk.

De zwervende deelaspecten van het masker
scharrelen in de schaduwrijke bloeiende boom
van Jesse,
de eeuwige tuin verdwijnt in de openheid
van de ongedeelde Ene.

De trein

De trein snijdt door de lijnen van de Zon

Meidagen
in versnelde delen
langs de vermoeide korst,
de Moeder bloedt in gebroken cirkels
en het licht wankelt
in de harde adem van overmoed.
Fijn stof springt in wit geschoren vacht
op de groene haren van de wind,
het brult de koning naar de wilde maan
in kosmische bleke klanken.
De trein snijdt door de lijnen
van de ondergaande Zon.


Dauw stijgt op langs gesloten vuisten

Dauw stijgt op langs gesloten vuisten
naast de kelk het gebroken ronde brood,
de verwachting ingesloten
tussen het verleden en het koortsachtige verlangen.

De waterrijke Tuin in voorgedrukte toekomstvisioenen,
het geheiligde grenzeloze moment vergeten
in de rauwe chemische benzinedampen
van de dreinende wil.

De monetaire analyse in kleurkrijt lijnen,
de economische angstdroom laat het water lopen.

De machteloze verdwaalde
in de chaos van zijn maagdelijk wezen.


Afdruk

Afdruk naast de aarden beker,
de zachte vorm onderwerpt zich
aan de buigzame stroom.

Oranje sluiers
staren in bleke ogen,
in vluchtig strelen
wordt het nacht.



De Gelouterde Zolen

Het zwervende blad zucht zacht
onder zware stappen,
langzame sprieten schieten uit.

De gelouterde zolen
slenteren over de versplinterde aarde,
een bloederige aanslag
gutst uit de cirkel in cellulaire precisie,
de dronken deur zit in het slot.


Hermetisch Belang

De termen sijpelen binnen
in het stoffige strijdgewoel,
de woordloze stiltes dansen
dwars door kille concepten heen
en heeft niemand om aan te verkleven.


Vertraagde Glimlach

Aantrekkelijk genoeg
tussen zwaaiende boterbloemen,
in zwarte gaten laad ik op.
Ik laat los en de bron gaat groeien.


Buitenbeen in de extra gevulde oersoep

De vlijmscherpe kanten langs de weg
worden bewust ervaren
en vallen op hun plaats in open elementalen.


Zaken zijn zaken in de onderbuik

De sprong van de brandende toren
in gefragmenteerde neuronen,
ingeslagen lichtpunten van kwijlende vuur.

Het glazen huis zakt in gesuikerde fundamenten,
de zingende cobra hijgt in de plannen
van een op macht belust bestuur.

Ik vreet de kosmos als ontbijt
en veeg de scherven en de geschreven
sacramenten lachend onder de bloemen van mijn zwevende tapijt.
Knuppel de dood in licht spiralen

Gemurmel in de ochtenddauw
vlezige kranten waaien op in de krappe wind,
tromgeroffel het wapentuig trekt op,
knaagt de zilte aarde aan grove flarden
en kauwt op het beton.

Een micro chips orgasme

Verlichte kamers in de hersenslang
het groeperen is begonnen,
zeven nieuwe zonnen komen op
en breken water op het lamgeslagen land.

De aangeschoten toplaag
zaait onzekerheden in de diepte van de angst.

Het scherpe prikkeldraad wordt aangespannen
verbonden met een hermetisch net van satelliet constructies,
de wetten, de uitgekauwde dogma’s en de aangescherpte regels
worden via penetrerende Electro smog verkrachting
in de verlangende reptielen breinen gepompt.

De ijskoningin hijgt zwoele fluisteringen
in repeterende reclame roffels,
de onderbuiken juichen in de natte droom
van de hondsbrutale opportunist,

de zielloze schildknaap wast het warme bloed
gevoelloos van zijn gerimpelde oude handen,
en bekijkt het laatste nieuws in zijn zwaarbewaakte grot
en hoort zijn familienaam bevestigt in het laatste drama.
De poppen zijn aan het dansen
in de laveloze geschiedenis van een verloren gewaande
generatie op drift.

De lucht wordt opengebroken met een oude langspeelplaat

In zware golven zwerven de donkere zinnen
door de lichte straten van de nacht,
de grote trom ramt de vezels open in flinterdunne gedachtes.
De snaren brullen in een alomvattende houvast,
in extatisch dronken cimbalen resoneert de ontwapenende lach
het buldert in grenzeloze zuchten,
fragiele strelingen in de zachte opstanding
uit de eerste droom geboren, oneindig jong
de stoffige groeven gebakken door de Zon,
laveloos bezopen van ontelbare immanente vruchten
in de kamers van het hart.
De plastic lijnen zingen in cirkels op het scherpst van de naald,
het eeuwige beginnen.

Vijf jaar is niet genoeg,
wat een verassing.

Winstmarge in draadloze zieke geesten

Het moederbord schudt de kaarten
in digitale nullen en breekt de aangevreten botten
van het onvolgroeide zaad,
rode mieren doen zich tegoed aan de gekleurde snoeren
de kostbare sappen verdwijnen
in het kromgetrokken magnetische veld
van het lege zwart.

Het levende water in het kristalen glas
tot de laatste druppel uitgeschonken,
de grauwe uitlaatgassen het concrete bewijs
van een koortsachtige reis in het altijd wachtende
uitgeputte magische woud.

Het waterrijke ronde voelt de bevroren stroom verdwijnen
in de graaiende klauwen van onwetendheid
en schopt tegen de grenzen van het paradijs
met vereende krachten.

Nummer twee(deel 1)

De gevleugelde liefde
heeft geen boodschap
aan uitgedachte grenzen.

(deel 2)
Liefde wordt niet ontvangen
maar ontdekt diep vanbinnen.

(deel 3)
Het ontdekken van de sluiers
brengt de naakte waarheid,
en de waren zijn fragiel, ze bestrijken alle lagen
zeer subtiel.

(deel 0)
Liefde is geen boodschap
maar de natuur van wat is,
de profeet wijst naar het midden
ons eigen hart.
De gemeenschappelijke overeenkomst
wordt doorgegeven.
Liefde is,
als de beperking is opgelost,
bewust.

Deel brood en ambrozijn.

Eervolle vermelding

Er is een oud schip in de vallei
het lacht met wilde stromen mee,
een bron van fluisteringen gevuld met compassie.

De sluiers kruipen over mosbegroeide muren
in keuzeloos bewustzijn
en vertrouwen op de magistrale Zon.

De glooiende zuchten
worden klaarwakker in de orgastische bomen
zingende verenpracht bloeit op in de allernieuwste dag.

De kleurrijke dromen komen bovendrijven
uit het unieke zaad van de innerlijke natuur.

De bruisende diepte van je glimlach
in het onbevattelijke midden van het gefundeerde thuis,
voor altijd hier geboren met mijn gebroken rug
tegen de muur verloren in overweldigende bloemengeuren.

De berg gaat verloren
in de liefdevolle leegte.

De weg splitst zich in ontelbare mogelijkheden
in de vederlichte eenheid van vertrouwen
is het zijn.

rob2008-05-15

Een blauwe vlinder beweging veroorzaakt een warme bries een breekt de grenzen af in de reflectie van de spiegelmachine

De gouden kalverliefde
verdwaasd en hopeloos verdwaald
in de zware energie van de verslindende
materie.
Blauwe haren, zwarte ogen,
spiegelneuronen vol empathie.

De nieuwe wijn verdampt speels
in de poort van het schaduwrijke hof,
de tuin breekt door de stoffelijke grenzen,
in de liefdevolle omhelzing
het eeuwige extatische moment.
Hier en nu.
Het is.

De derde deur in de wilde Zon

Derde deur in de wilde zon
gaat gebroken open,
de sterrenwind kraakt
in het ontwaakte hart.

Het vruchtbeginsel eindeloos
zonder grenzen,
fragiel rustend tegen
de geblokte boom.

Het zachte water
stroomt langs de bedorven wanden
in heldere duidelijkheid.

Verzoening na de beproefing

De appel is zuur en gemanipuleerd
met chemisch gemak,
het energetische aspect
van een zwart pak
rond een blonde jongen met een rode stropdas.

Het huis van het wedergeboren kruis
in een witte cirkel.

Wie is het doekje voor het bloeden
in het opgestoven stof.

Een plezierige beweging in vergankelijke streken

Een onverwachte glimlach kan het lichte vertrouwen

bewaren.